در آمدی بر تفکرات فلسفی - حسینی بیان،سید مهدی - الصفحة ٧٧ - ١ نظر اسلام در مورد دانش و دانشمند

غدّه‌اِی پدِیدار شد و در اثر درمان آن، موجب زوال قوّه شَهَوِیه وِی گردِید و تِیم پزشکانِی که به درمان وِی گِرد آمده بودند اِظهار عجز و ناتوانِی نمودند، تا اِینکه روزِی منصور از آنها پرسِید: آِیا در شهر‌هاِی دِیگر دنِیا پزشکِی ماهر و داراِی تجربت بِیشتر را نمِی‌شناسِید که در اِین مورد از وِی کمک بگِیرِیم؟ همگِی بالإتّفاق گفتند: «جُوَرجِیس بن بَختِیشوع» متوفاِی ١٥٣ق رئِیس پزشکان جُندِیشاپور اهواز مِی‌باشد که در طب، فوق‌العاده ماهر و خارق العاده است. منصور او را از اهواز فرا خواند و به مداواِی وِی اقدام نمود و با تدبِیر شاِیسته خود، او را معالجه کرد؛ به همِین جهت داراِی اعتبارِی خاص در دربار منصور بوده است و روِی اِین اصل، با اِینکه داراِی مذهب ترسا «نصرانِیت» بود، به عنوان طبِیب خانوادگِی و حرمسراِی منصور به شمار مِی‌آمده است.

فلسفه و منطق در زمان عبدالله مأمون هفتمِین خلِیفه عباسِی رواج و توسعه پِیدا کرد که بعدها وارد حوزه‌هاِی اسلامِی شد و علتش اِین بود بنا به حکاِیت بعضِی مآخذ، شبِی مأمون، ارسطو فِیلسوف ِیونانِی را در خواب دِید و چون بِیدار شد به ترجمه کتاب‌هاِی او از ِیونانِی به تازِی اقدام نمود.

١. نظر اسلام در مورد دانش و دانشمند

دانشمندان اسلامِی بر حسب آِیه شرِیف?: (فَـبَشِّرْ عِبادِ ٭ الَّذِینَ ِیسْتَمِعُونَ