در آمدی بر تفکرات فلسفی - حسینی بیان،سید مهدی - الصفحة ١٢٣ - رواقِیان

همچنِین فارابِی از اِیران، از مشائِیان محسوب مِی‌شوند. همچنان که افلاطون و بقراط[١] و غِیره از ِیونانِیان و شهاب الدِین ِیحِیِی بن حبش سهروردِی از حکماِی اسلامِی، اشراقِی محسوب مِی‌شوند و کلمه «اشراقِیون» بر شاگردان و پِیروان سهروردِی اطلاق مِی‌گردد.

رواقِیان

رواقِیان را از آن نظر رواقِی مِی‌گوِیند که حکماِی آنان بر رواق خانه مِی‌نشستند و بنا بر قولِی معالجه بِیماران را با نگاه تشخِیص مِی‌دادند، بدون آنکه نبضشان را بگِیرند و از طرِیق مکاشفه، احوال و ضمائر آنها را معلوم مِی‌کردند. سرسلسله اِین جماعت شخصِی به نام «زنون» از قبرس و از معاصران ابِیقور بود که در قرن سوم قبل از مِیلاد کِیش بت‌پرستِی داشتند مِی‌زِیسته‌ است.

بعضِی گفته‌اند: اِین جماعت را از آن نظر رواقِی مِی‌گفتند که حوزه درس آنها در ِیکِی از رواق‌هاِی شهر آتن برقرار مِی‌شد. به

[١] بُقراط (Hippocrate. Hyppocrate)، نام حکِیمِی است که انِیس و جلِیس سکندر بود. او عالَم را قدِیم دانسته و مخلوق نمِی‌دانست. بقراط از بزرگترِین پزشکان قدِیم است که در ٤٦٠ قبل از مِیلاد مسِیح در جزِیره‌اِی از بحرالجزاِیر ِیونان متولد گردِید هر چند تارِیخ مرگش به‌درستِی مشخص نِیست ولِی بعضِی ٣٧٠ پِیش از مِیلاد حضرت مسِیح را تعِیِین کرده‌اند. اولاد صلبِی او سه تن بودند: تاسلوس، دراقن و دخترِی بنام ماِیا ارسِیا و اِین دختر اعلم از دو برادر خوِیش بود. (دهخدا، علِی اکبر، لغتنامه، ذِیل واژه بقراط؛ ابن ابِی اُصِیبعه، عِیون الاَنباء فِی طبقات الاَطباء، ج١، ص٢٤ - ٣٣ و ج٢، ص١٦ و١٧).