در آمدی بر تفکرات فلسفی - حسینی بیان،سید مهدی - الصفحة ١٨٢ - برهان وجودِی آنسلم بر اثبات ذات بارِی

براهِین ذات بارِی از منظر آنسلم

ِیادگارِی که از آنسلم مانده براهِینِی است که براِی اثبات وجود بارِی آورده، و از هم? آنها پِیداست که فکرش مشغول مثل افلاطونِی است، از جمله آن دلاِیل اِینکه: هر چه نِیکو است بسبب آنست که براهِین ذات بارِی بهره‌اِی از نِیکوئِی دارد. پس، البته ِیک نِیکوئِی هست که نِیکوئِی مطلق است، و برتر از هم? موجودات نِیکو است، و او همانست که خدا مِی‌گوئِیم.

دلِیل دِیگر براِینکه: وجود بطور کلِی و مطلق ِیا ِیک علت دارد ِیا چند علت؟ اگر ِیک علت دارد همان خداست، و اگر چند علت دارد البته هم? آنها قوه‌اِی بر وجود دارند که در همه مشترک است، و همان قوه مبدأ وجود است.

دلِیل دِیگر اِینکه، موجودات در درجات مختلف از کمال مِی‌باشند، پس، ِیا باِید مراتب کمال نامتناهِی باشد؟ و اِین سخنِی است بِیمعنِی، ِیا باِید وجودِی باشد که کمالش برتر از همه باشد، و اگر کسِی بگوِید: شاِید وجود کامل متعدد است، اِین سخن هم معنِی ندارد چون اگر در کمال برابرند ِیک وجودند.

برهان وجودِی آنسلم بر اثبات ذات بارِی

از هم? برهانها که آنسلم بر اثبات ذات بارِی آورده آنچه بِیشتر مذکور مِی‌شود و موضوع مباحثات بسِیار واقع شده آنست که