در آمدی بر تفکرات فلسفی - حسینی بیان،سید مهدی - الصفحة ٢٧ - ٣ انکسِیمانوس

توانا داشته و توانسته است در سال ٥٧٥ پِیش از مِیلاد از کسوفِی که رخ داد خبر دهد و نِیز از خاصِیّت کهربا آگاه بوده و رطوبت را مادّة المواد مِی‌دانست. همچنِین آب را ماِیه حقِیقِی موجودات زنده مِی‌پنداشته است. شرح حال اِین حکِیم ِیونانِی را در بخش «حکماِی سبعه» بِیشتر بررسِی مِی‌کنِیم.

٢. انکسِیمندروس

به‌دنبال ثالس ملطِی، باز دو نفر حکِیم از همشهرِیان او نامبرده مِی‌شوند که هر دو از شاگردان ثالس ملطِی بوده‌اند:

شاگرد اول او به‌نام اَنِکسِیمَندروس (آناکسِیماندِر) بود که عقِیده داشت اصل موجودات، چِیزِی است غِیر متعِیّن و غِیر متشکّل، بِی‌پاِیان و بِی‌آغاز و بِی‌انجام و جاوِید، و جامع اضداد خشکِی و تَرِی، گرمِی و سردِی و ... که هرگاه اضداد از هم جدا مِی‌شوند بروز و ظهور و تولد حِیات روِی مِی‌دهد. او عقِیده داشت که خاک، سرد است و آتش، گرم و آب نِیز متماِیل به سردِی و هوا هم متماِیل به گرمِی است که عالم هستِی از اِین چهار عنصر ساخته شده و به‌ترتِیب روِی هم جاِی گرفته‌اند.

٣. انکسِیمانوس

او شاگرد دِیگر ثالس است که هوا را مادّة المواد مِی‌داند و قبض و بسط آن را موجد عناصر دِیگر مِی‌پندارد.