در آمدی بر تفکرات فلسفی - حسینی بیان،سید مهدی - الصفحة ١٨٨ - توماس آکوِین

اِین هنگامه، ارسطو از افلاطون پِیش افتاد و با اِینکه در آغاز امر، نظرِیه او مربوط به اولِیاِی دِین بود، کم‌کم استاد مطلق شد و گفته‌هاِی او در اِین باب حجت تلقِی گردِید؛ لکن چنانکه اشاره کردِیم معرفت اروپائِیان نسبت به ارسطو از راه اسپانِیا بود و ره‌آورد حکماِی اسلامِی مخصوصاً ابن سِینا و ابن رشد هنوز به نوشته‌هاِی ارسطو مستقِیماً دسترسِی نِیافته بودند.

آلبرت بزرگ

از فضلاِی آن دوره که باِید نام ببرِیم، فقط ِیکِی آلبرت آلمانِی است که معروف به آلبرت بزرگ مِی‌باشد و او بهترِین معرّف و مروّج فلسفه ارسطو در اروپا بود و به حدِّی معروفِیت پِیدا کرده بود که او را ارسطوِی قرون وسطِی مِی‌خواندند. او تعلِیمات بسِیارِی مبتنِی بر تعلِیمات آن دانشمند مخصوصاً در رشته طبِیعِیات دارد و آن جمله را از ابن رشد و محمدبن زکرِیا و مخصوصاً از شِیخ الرئِیس اقتباس کرده است و از رشته‌هاِی حکمِی ِیونان ِیعنِی رِیاضِیات و الهِیات و اخلاقِیات هم غفلت نداشته است.

توماس آکوِین

بزرگترِین حکِیم قرون وسطِی و مظهر کامل حکمت اسکولاستِیک، توماس آکوِین از اهل اوکونِیو در اِیتالِیا مِی‌باشد. او از خانواده محترم بوده و با امپراطور آلمان و پادشاه فرانسه، رابط? خوِیشاوندِی داشته