در آمدی بر تفکرات فلسفی - حسینی بیان،سید مهدی - الصفحة ٣٩ - ١ ظهور سقراط در صحنه مجامع علمِی

اواخر سده پنجم قبل از مِیلاد در أذهان کسانِی که جستجوِی حقِیقت و معرفت مِی‌کردند، تشوِیش و تشتّت خاطر بسِیارِی رخ داده بود و مخصوصاً تعلِیمات سوفسطائِیان، افکار را پرِیشان و عقاِید را به شدّت مشوّش ساخته بود و بنِیان احوال و اخلاق مردم رو به سستِی گذاشته و مفاسد بزرگِی مِیان مردم رواج پِیدا کرده بود.

١. ظهور سقراط در صحنه مجامع علمِی

در اِین بحبوحه، سقراط ظهور کرد و به صحن? مجامع علمِی وارد شد و او از بعضِی جهات به سوفسطائِیان شباهت داشت، به‌گونه‌اِی که معاصرِین مِیان او و جماعت سوفسطائِیان فرق نمِی‌گذاشتند و لکن سقراط که حکِیم تواناِیِی بود، به حکم داشتن اندِیشه‌اِی حکِیمانه، در حکمت شِیوه تازه‌اِی را به‌دست داد و شِیوه او را شاگردش افلاطون و پس از او شاگردش ارسطو دنبال و تکمِیل کردند و اِین سه حکِیم توانا، حکمت را تکمِیل کرده و به اوج ترقِّی و کمال رساندند.

همان‌طور که بِیان شد، سقراط معاصر «اردشِیر درازدست و دارِیوش دوم اِیرانِی» بود و چنِین گفته‌اند که سقراط فلسفه را از آسمان به