در آمدی بر تفکرات فلسفی - حسینی بیان،سید مهدی - الصفحة ٩٤ - دانشمندان مغضوب و مطرود اروپا

که امروز مقرون به زور و قلدرِی و ظلم و خدعه و نفاق باشد، ماکِیاوِلِی مِی‌گوِیند.

جاِیگاه دو دانشمند پِیشتاز رنسانس

ورود حقِیقِی اروپائِیان به دوره تجدّد دانش و فلسفه، به دستِیارِی دو مرد بزرگ واقع شد: ِیکِی دانشمند انگلِیسِی موسوم به فِرَنسِیس بِیکن که در نِیمه دوّم سده شانزدهم و ربع اوّل سده هفدهم مِیلادِی معاصر شاه عباس کبِیر بود و دِیگرِی حکِیم فرانسوِی موسوم به رنه دکارت بود که متعلّق به سده هفدهم مِیلادِی است.[١] در ادامه مباحث، به گوشه‌اِی از زندگِینامه آنها اشاره خواهد شد.

دانشمندان مغضوب و مطرود اروپا

برخِی از دانشمندان و محققان اروپا در قرون وسطِی و پِیش از قرن هفدهم، به‌خاطر استقلال فکر و اندِیشه، جان خود را باختند و قربانِی راه علم و دانش شدند؛ مانند وانِینِی اِیتالِیائِی که زبانش را برِیده و بدنش را زنده زنده در مِیان آتش سوزاندند و پِیر لارامه[٢] فرانسوِی که

[١] سِیر حکمت در اروپا، ج١، ص١٣٣.

[٢] پِیر لارامه دانشمندِی فرانسوِی است که کلِیسا در برابر جرأت و جسارت او که رساله‌اِی بر ردّ ارسطو نوشت، کتابش را به آتش کشِید؛ اما در مورد به قتل رسانِیدن او سعِی و تلاش فراوانِی مبذول نکردند و مدتِی زنده ماند و بالأخره در حادثه فجِیع «سَن بارتِلِمِی» کشته شد. (محمد علِی فروغِی، سِیر حکمت در اروپا، ج١، ص٧٩ و٨٠).