در آمدی بر تفکرات فلسفی - حسینی بیان،سید مهدی - الصفحة ٨٦ - اسکت ارِیژن انگلِیسِی در قرن نهم مِیلادِی

فوق‌العاده هوشمند و زِیرک بود و در تروِیج معارف اهتمام تام داشت، چون خواست به دنبال کسب و تحصِیل کمال برود، با رنج بسِیار از گوشه و کنار دنِیا دو سه نفر از اهل فضل را پِیدا کرد و پِیش خود خواند و در سنّ کهولت، خواندن و نوشتن را آموخت و فرزندان و اعضاِی خاندان خوِیش را شخصاً تعلِیم داد و مدارسِی چند تأسِیس نمود؛ لِیکن با اِین وصف، مساعِی او نتِیجه عاجل نبخشِید و اروپاِی آن روز چنانکه باِید اَمن و آرام باشد تا طباِیع مردم آن براِی سِیر در عوالم دانش و تمدن صورت گِیرد، مستعد نگردِید.

اسکت ارِیژن انگلِیسِی در قرن نهم مِیلادِی

در سراسر سده نهم مِیلادِی (قرن سوم هجرِی) تنها ِیک نفر در انگلستان معروف به فضل و دانش بود و او «اسکت ارِیژن» از اهل انگلستان بود که از حکماء و دانشمندان متألّه آن زمان به‌شمار مِی‌رفت و کسِی که قابل ذکر باشد غِیر از او وجود نداشت.

در قرن دهم مِیلادِی (چهارم هجرِی) نِیز از فضلاء و دانشمندان، کسِی که قابل ذکر باشد نبود. تنها در کشور فرانسه شخصِی بنام «ژِرِبر» که در پاِیان عمر خود به مقام پاپِی رسِید و عنوان سِیلُوستر دوم را اختِیار کرد، ِیکِی از نخستِین کسانِی است که از مسلمانان کسب دانش و معرفت نموده است و با سفر به اسپانِیا که در آن روزگار تحت سِیطره اسلام بود، زبان عربِی را آموخت و با