در آمدی بر تفکرات فلسفی - حسینی بیان،سید مهدی - الصفحة ٢٠٥ - بخش چهارم حکماِی سده شانزدهم

بخش چهارم:

حکماِی سده شانزدهم

بِیشتر فضلاء سده شانزدهم هنوز هم به افلاطون و ارسطو مشغول هستند. آن‌دو فِیلسوف، مصنّفاتِی به زبان ِیونانِی به‌دستشان رسِیده و فهمِیده‌اند به اِینکه آنچه در قرون وسطِی از حکمت اشراق و مشاء درِیافته بودند، نقص و اشتباهاتِی داشته است و منشاء آن اِین بود که تعلِیمات مزبور به چندِین واسطه به‌دست آنها رسِیده بود و از زبان ِیونانِی به سرِیانِی و عبرانِی و از سرِیانِی به عربِی و از عربِی به لاتِین ترجمه شده و در خلال اِین نقل و ترجمه‌ها معانِی اصلِی آنها تحرِیف و تغِیِیر چشمگِیرِی ِیافته بود. بدِین لحاظ جماعتِی از ارسطو و اظهارات او سلب اعتقاد کردند و به افلاطون «استاد او» گروِیدند و گروهِی به ارسطوِی تازه جسته در مقابل ارسطو اسکولاستِیک گروِیدند و به ِیاد آوردند که بسِیارِی از راه‌هاِی او با اصول دِین عِیسوِی مخالفت دارد.