در آمدی بر تفکرات فلسفی - حسینی بیان،سید مهدی - الصفحة ١٦١ - معاد از نظر فِیثاغورس

بفهمد و هر که او را چنان قوّه‌اِی باشد، ادراک امور شرِیفه خواهد نمود و در آنجاست عبرت عالَمِین و بلاغ فاضلِین.[١]

معاد از نظر فِیثاغورس

مذهب فِیثاغورس و نوع جهان‌بِینِی او در امر معاد به مذهب انبذقلس نزدِیک است و او گفته است که فوق عالَم طبِیعت، عالَم روحانِی است که ادراک عقل به حسن بهاِی آن نمِی‌رسد و نفوس زکِیّه به آن عالم «شدِیداً» مشتاق[٢] است و هر انسانِی نفس خود را نِیکو تربِیت نماِید که به اِین نحو از عجب و رِیا و تجبّر و حسد و امثال آنها دورِی جوِید، سزاوار لحوق آن عالم مِی‌گردد و برآنچه خواهد - از جواهر حکمت الهِیّه - مطلع مِی‌شود و در لذّات بهِیِیّه سرمدِیّه فرو مِی‌رود.

فرفروِیوس در کتاب اخبار فلاسفه ذکر کرده که فِیثاغورس را در کهانت تسلط کامل بود و از اوست که گفته است: من خبر دادن به مغِیبات را از او مکرر دِیده و شنِیده‌ام. در سبب موت او نقل کرده‌اند که وقتِی اراده سفرِی داشت و اصحاب خود را در خانه مردِی که او را مِیلون مِی‌گفتند براِی وداع جمع نمود، در وقتِی که در

[١] المطارحات، شِیخ سهروردِی، ج١، ص٤٥٣.

[٢] حافظ در غزلِیاتش (غزل شماره٢٠٦) چنِین مِی‌گوِید:

ساِی? معشوق اگرافتاد بر عاشق چه شد؟

ما به او مـحتاج بـودِیم او به مشتاق بود