در آمدی بر تفکرات فلسفی - حسینی بیان،سید مهدی - الصفحة ٧٦ - ٣ وجود غرِیزه عشق به کمال

برخِی از مورّخِین که در سده چهارم به کتابخانه قاهره دست پِیدا کرده‌اند، در آنجا کُره‌ مِسِینِی را دِیده‌اند که بر پاِیه عقِیده هِیئت بطلمِیوسِی چِیزِی بر روِی آن نوشته شده بود و در گوشه آن چنِین تحرِیر گردِیده بود که اِین کُره به فرمان «امِیر خالد بن ِیزِید بن معاوِیه» ساخته شده است.

بعد از وِی کسِی که نهاِیت اهتمام و کوشش را براِی جذب علوم و معارف مِی‌کرد، منصور عبّاسِی در سنوات ١٣٦ - ١٥٨ بوده است. او علاوه بر تحصِیل فقه اسلامِی، به تنجِیم و ستاره‌شناسِی علاقه وافرِی داشت، تا جاِیِی که هِیچ قدمِی بر نمِی‌داشت مگر آنکه آن را با منجّمان در مِیان مِی‌گذاشت و بر طبق نظرِیه آنها عمل مِی‌کرد. بر حسب اِین علاقه شدِید، «نوبخت و آل نوبخت» که در آن روزگار در اِیران مِی‌زِیستند و اعتقاداً بر مذهب زرتشت بودند را به بغداد خواند و بعد از آنکه به دست منصور اسلام آوردند، فوق‌العاده مورد احترام و در دربار منصور صاحب نفوذ بوده‌اند. نوبخت پسر خود «ابوسهل نوبخت» را به دربار منصور وارد نمود و تا پاِیان عمر نوبختِیان در دربار عباسِیان داراِی اختِیارات کلانِی بوده‌اند. آل نوبخت علاوه بر ستاره‌شناسِی، در «علوم اوائل» نِیز بصِیرت کامل داشته‌اند و از رشته علومِی که در دوران منصور رواج کامل پِیدا کرده بود، علم طب و پزشکِی بوده است.

در اواخر خلافت منصور، به سال ١٤٨ هجرِی در معده منصور