راز ربانى (اسرار الوحى سبحانى) - نسفی، عزیزالدین یا همدانی، میر سید علی - الصفحة ١٤٠ - حكايت

نظم‌[١]

يا احمد! ما عرفنى عبد[٣] الاخشع لى و ما خشع لى عبد الاخشع له‌[٤].

اى احمد! تاج معرفت‌[٥] بر سر بنده ننهاديم، الّا كه آن تاج را به جواهر خشوع، مرصع كرديم؛ و دواج خضوع در بر هيچ دوست نيفكنديم، الّا كه ترس و مهابت‌[٦] وى بر دل خلايق نهاديم.

سهل عبد الله تسترى- رحمة الله عليه- مى‌گويد:[٧] ورع در علم، خشيت بار آورد و در عمل، اخلاص زيادت كند؛ يعنى [چون‌] ورع با علم و عمل يار شود[٨]، خشيت و اخلاص ثمره دهد؛ و حقيقت روشن اين است‌[٩].

نظم‌[١٠]

يا احمد! انّ الورع يفتح على العبد ابواب العباده فيكرم به العبد[١١] عند الخلق و يصل به الى الله عزّ و جل‌[١٢].

[١] - شعر.

[٢] - از ورع كشتى بساز، اى زاد مرد.

[٣] - عرف لى عبد.

[٤] - ب و ن: ما عرفنى عبد و خشع لى الا و خشعت له. الف: ما عرفى عبد و خشع لى الا خشع له كل شى‌ء.

[٥] - ما تاج معرفت.

[٦] - الا ترس و مهابت.

[٧] - سهل عبد الله مى‌گويد كه.

[٨] - س: يعنى ورع با علم چو عمل يار شود.

[٩] - س: چه و حقيقت روش اين است.

[١٠] - مثنوى.

[١١]. فيكرم العبد.

[١٢]. ب: يا احمد! الورع ... فتكرم به عند الخلق.