راز ربانى (اسرار الوحى سبحانى) - نسفی، عزیزالدین یا همدانی، میر سید علی - الصفحة ٩٩ - حكايت

حكايت‌[١]

شيخ ابو بكر ورّاق- رحمة الله عليه- گفت: هزار[٢] مجلد از علوم پيشينيان مطالعه كردم.

خلاصه همه كتب آسمانى و صحايف سبحانى و خطابات ربّانى، دو خبر يافتم كه:

«التعظيم لامر الله و الشفقه على خلق الله (بزرگداشت فرمان حق‌[٣] و مهربانى بر بندگان حق سبحانه).

و انشذ لنفسه.

شعر[٤]

يا احمد! لوذقت حلاوة الجوع و الصمت و الخلوه‌[٩] و ما ورثوا منها.

قال‌[١٠]: يا ربّ و[١١] ما ميراث الجوع.

قال‌[١٢]: الحكمة و حفظا لقلب و التقرب الى الله‌[١٣]. و الحزن الدائم و خفّة المؤنه بين النّاس و قول الحق و لا يبالى عاش بيسرام بعسر[١٤]،[١٥].

پس ملك تعالى فرمود: يا احمد[١٦]! اى ستوده خصال نيكو فعال‌[١٧]! اگر تو حلاوت خاموشى و گرسنگى و تنهايى بيايى، ازين خالى نباشى.

[١] - ندارد.

[٢] - كه هزار.

[٣] - س. بزرگوار است فرمان حق.

[٤] - نظم.

[٥] - باجمعها.

[٦] - الاصلاح.

[٧] - شفقتى.

[٨] - بر رحيم هست رحيم.

[٩] - ح:( الخلوه) ندارد.

[١٠] - ح: فقال.

[١١]. الف و ح:( و) ندارد.

[١٢]. قال الله تعالى.

[١٣]. الف، ح و ن: و التقرب الى.

[١٤].( عاش بيسر) ندارد.

[١٥]. عاش مؤسرا ام معسرا؛ الف: ام بعسر.

[١٦]. اى احمد.

[١٧]. نيكو افعال.