راز ربانى (اسرار الوحى سبحانى) - نسفی، عزیزالدین یا همدانی، میر سید علی - الصفحة ٢٧٣ - فهرست كلى اشعار

ترس روزى ز شكر معذورت است‌

اين چنين كس ز حقيقت دور است‌

تن را به نماز و روزه بگداخته گير

سجاده به روى آب انداخته گير

چون حجره باطنت صفايى نگرفت‌

پر نقش و نگار گلخنى ساخته گير

چون بديدى خلايقى زينسان‌

جنس او را مدان تو از انسان‌

جن و انسى نه جمله زينسانند

بلكه زين مهلكات ترسانند

چون به تن حاضر آمدى به نماز

سر به حضرت فرست و دل بگداز

رزق خود خور مخور غم روزى‌

گر تو بر دين و عقل پيروزى‌

چون بيابى ز دوست خشنودى‌

گر بخندى رواست پر سودى‌

چون بنه عرش بپايان رسيد

كار دل و جان به دل و جان رسيد

غيرت از اين پرده ميانش گرفت‌

حيرت از آن گوشه عنانش گرفت‌

پرده در انداخته دست وصال‌

از درِ تعظيم سراى جلال‌

پاى شد آمد به سر انداخته‌

جان به تماشا نظر انداخته‌

خورد شرابى كه حق آميخته‌

جرعه آن در گل ما ريخته‌

لطف ازل با نفسش همنشين‌

رحمت حق نازكش او نازنين‌

لب به شكر خنده بياراسته‌

امّت خود را به دعا خواسته‌