راز ربانى (اسرار الوحى سبحانى) - نسفی، عزیزالدین یا همدانی، میر سید علی - الصفحة ٢٥٣ - بو عمران واسطى (ص ١٥٤)

ر ك. به طبقات ناصرى، ص ١١٠)

زبيده: (ص ١٤١)

. «مصغّر زبده: سرشير» ٠١٤٥- ٢١٦ ه. ق). زوجه هارون الرشيد و مادر امين خليفه. پدرش جعفر، فرزند ابو جعفر منصور خليفه بود و ابو جعفر او را به سبب زيبايى و تراوتش، «زبيده» لقب داد. به سال ١٦٥ ه. ق به ازدواج هارون درآمد. به سبب سخاوت و حمايتش از اهل فضل و ادب و كارهاى خيريه‌اش، از مشاهير زنان اسلام است.

(دائرة المعارف مصاحب، ١، ص ١١٦٩)

رابعه: (ص ١٤١)

. رابعه عدويه، مكنى به ام الخير؛ از زنان عارف و زاهد بسيار معروف در قرن ٢ ه. ق، دختر اسماعيل بصرى. گويند با حسن بصرى معاصر بوده و وفاتش در سنه ١٣٥ ه. ق اتفاق افتاده؛ و بعضى تاريخ مذكور را ١٨٠ يا ١٨٥ ه. ق نوشته‌اند كه به هم عصرى او با حسن بصرى سازگار نيست.

(دائرة المعارف، ج ١، ص ١٠٤؛ و رك. به طريق الحقايق، ص ٩٦؛ سفينة الاولياء، ص ٢٠٧؛ تذكرة الاولياء، چاپ ليدن، ج ١، ص ٤٩؛ مصيبت‌نامه عطار، ص ٤١٢)

داوود طائى: (ص ١٤٢)

. ابو سليمان داوود بن نصر طائى كوفى (متوفى به ١٦٥ يا ١٦٦ ه. ق؛ زاهد و فقيه و محدث معروف در قرن دوم هجرى. يك چند به كسب علوم و تحصيل فقه و حديث پرداخت و نزد ابو حنيفه تلمّذ نمود و چون خود را متبحّر در فقه يافت، كتابهاى خويش همه در فرات افكند و به خلوت و عبادت پرداخت.

(دائرة المعارف، ج ١، ص ٩٥٥؛ و رك. به ترجمه رساله قشيريه، ص ٣٥؛ نفحات الانس، ص ٤١؛ سفينة الاولياء، ص ١٢١؛ نامه دانشوران، ج ٥، ص ٦٥؛ تذكرة الاولياء دكتر استعلامى، ص ٢٦٣)

بو عمران واسطى: (ص ١٥٤)

. از ترجمه احوال وى، سخن قابل اعتنايى بدست نيامد، الّا آنكه در ص ١٤٥ منتخب رونق المجالس و بستان العارفين، آمده است: «بو عمران واسطى،