راز ربانى (اسرار الوحى سبحانى) - نسفی، عزیزالدین یا همدانی، میر سید علی - الصفحة ١٧٢ - حكايت

كه به غير او دراز كردم، آن را چه شد؟[١] اگر دل به طمع اخبار و گفتار ايشان به غير وى ميل كند، خطر بود كه به فراق مبتلا گردد[٢].

[اى احمد!] انّ العبد اذا جاع‌[٣] بطنه و حفظ لسانه. علّمته الحكمه و ان كان‌[٤] كافرا يكون‌[٥] حكمته‌[٦] و بالا[٧] و ان كان مومنا يكون‌[٨] حكمته له نورا و شفاء و رحمة.

فليعلم‌[٩]،[١٠] مالم يكن يعلم. [و يبصر مالم يكن يبصر] برهانا فاوّل ما يبصر[١١] عيوب نفسه حتى يشتغل بها عن عيوب غيره‌[١٢] و ابصرّه دقائق العلم‌[١٣] حتى لا يدخل عليه الشيطان‌[١٤]،[١٥] [و ابصره‌] حيل الشيطان و حيل نفسه. حتى لا يكون لنفسه عليه السبيل‌[١٦].

اى احمد! چون بنده، شكم خود را از مراد[١٧] تهى كند و زبان خود را از نطق بى‌فايده خالى دارد، دل او را از نور حكمت پر كنم؛ اگر چه كافر بود. اما كافر را [آن حكمت‌][١٨] و بال و حجّت شود و مؤمن را شفا و رحمت گردد و مزيد نور و برهان بود؛ تا علوم وراثت و فراست و حراست‌[١٩]، بى‌تعليم خلق او را روى نمايد؛ تا چيزها ببيند كه نديده باشد و بينا

[١] - تا بداند كه دست به غير دوست دراز كردن، سزايش اين است.

[٢] - بيت

[٣] - ب: أجاع.

[٤] - فان كان.

[٥] - تكون.

[٦] - الف، ب، ح و ن: حكمته عليه حجة و وبالا.

[٧] - الف، ب، ح و ن: حكمته عليه حجة و وبالا.

[٨] - تكون.

[٩] - فيعلم.

[١٠] - فيعلم.

[١١]. الف، ب، ح و ن: مالبصره.

[١٢]. الف، ب، ح و ن: يشغل بها عيوب غيره.

[١٣]. فى دقائق العلم.

[١٤]. عليه الشيطان فى موضع.

[١٥]. عبارات بين دو\*، در هيچ يك از مدارك حديث نيامده است.

[١٦]. ننفسه و الشيطان عليه السبيل.

[١٧]. از مراد و هوا.

[١٨]. كافر را آن حكمت.

[١٩]. حراثت.