راز ربانى (اسرار الوحى سبحانى) - نسفی، عزیزالدین یا همدانی، میر سید علی - الصفحة ٩٥ - حكايت

حكايت‌[١]

ذوالنون مصرى- رحمة الله عليه‌[٢]- گفت: در خانه كعبه، جوانى‌[٣] ديدم؛ گرد حرم طائف، باطنش مشحون از لطايف‌[٤]؛ چون هلال باريك و چون بدر منور، اثر رياضت و گرسنگى در جبين او مبين. درستى داشتم؛ به شكستگى پيش او نهادم.

گفت: اى ذوالنون! من اين شكم تهى را هزار دينار شكرانه داده‌ام و به دست آورده‌ام؛[٥] به يك دينار هركز باز نفروشم [كه بى‌همتى باشد.][٦]

حكايت‌[٧]

احمد بن ابى الحوارى- رحمة الله عليه- مى‌گويد[٨]. مدت‌[٩] چهل سال طعام نخوردم تا آنگاه كه ميته‌[١٠] بر من مباح [شد][١١]؛ كه دانستم كه مردار دنيا، پاكان حضرت را جز به وقت اضطرار و مخمصه، مباح نيست.

حكايت‌[١٢]

فضيل عياض گفت‌[١٣]: رحمة الله عليه- كه: با كثرت عيال و قلت مال‌[١٤]، شبى در خانه، چراغ نداشتم و از مأكول و مشروب و ملبوس، جز چراغ بى‌پيه نبود وقتم خوش شد[١٥]؛ گفتم: الهى! مرا و اطفال و عيال‌[١٦] مرا برهنه و گرسنه‌[١٧] در خانه بى‌نور[١٨] گذاشتى و خانه مرا به خانه انبيا[١٩] ماننده كردى. من به چه خدمت سزاوار اين‌

[١] -( حكايت) ندارد.

[٢] - ذوالنون مصرى قدس الله سره.

[٣] - جوانى را.

[٤] - مشحون از انواع لطايف.

[٥] - به سى هزار دينار خريده‌ام و شكرانه داده، به دست آورده‌ام.

[٦] -( س): ندارد.

[٧] -( حكايت) ندارد.

[٨] - احمد خوارى- قدس الله روحه العزيز گويد.

[٩] -( مدت) ندارد.

[١٠] - ميّت.

[١١]. اصل: نشد.

[١٢].( حكايت) ندارد.

[١٣]. فضل عياض- رحمة الله عليه- گفت.

[١٤]. س: حال.

[١٥]. جز فراغ تن، در آن نيستى با هست مطلق وقتم خوش بود.

[١٦]. عيال و اطفال.

[١٧]. گرسنه و برهنه.

[١٨]. بى‌نور چراغ.

[١٩]. انبيا و اوليا.