راز ربانى (اسرار الوحى سبحانى) - نسفی، عزیزالدین یا همدانی، میر سید علی - الصفحة ٢٤٦ - عمر بن عبد العزيز (ص ١٢٧) (٦٣ - ١٠١ ه ق)

حبيب عابد: (ص ١٢٠)

. كسى با اين نام شناخته نشد، مگر در حلية الاولياء، ج ٦، ص ١٠٢ تحت عنوان حبيب عبيد: «و منهم حبيب بن عبيد رضى اللّه عنه»؛ كه پيش از اين، اطلاعى از احوال وى بدست نيامد.

سفيان عينيه: (ص ١٢٠)

. سفيان ابن عينية بن ميمون هلالى كوفى. از محدثان بزرگ بود و مردى بزرگوار كثير العلم بود. در كوفه متولد شد و در مكه درگذشت. او راست:

الجامع الحديث و كتابى در تفسير (لغت‌نامه دهخدا، ج ٢٣ ص ٥٣٨، س؛ اعلام زركلى، ج ٣، ص ١٠٤؛ الفهرست ابن نديم، ص ٤٨ و ٢٢٧). در حواشى ترجمه رساله قشيريه، ص ٨٠٩، نام وى ابو محمد الاعور الكوفى ثبت شده است (١٩٨- ١٠٧ ه. ق).

داود: (ص ١٢٠)

. به معنى محبوب. و او جوانترين فرزند يسا از سبط يهودا بود كه تقريبا در سنه ١٠٣٣ قبل از مسيح در بيت اللحم تولد يافت. حضرت داوود (ع) از پيغمبران بزرگ بنى اسرائيل است كه هم سلطنت داشت، هم پيغمبرى و مقام رهبرى. اين پيغمبر شجاع، منتخب طالوت پيغمبر و داماد او بود. داوود با عمالقه جنگيد و جالوت را بكشت و به بيت المقدس رفت و با اهل فلسطين كه با بنى اسرائيل كينه ديرينه داشتند، جنگيد. صندوق عهدنامه را بدست آورد و اركان مسجد الاقصى را بنيان نهاد. كتاب آسمانى او به نام زبور و يا مزامير است. وى صوتى دلكش داشت؛ ٤٠ سال به امر تقويت دين موسى (ع) گذراند و چون عمرش به صد رسيد، سلطنت و نبوت را به پسرش سليمان واگذارد و در بيت المقدس وفات كرد.

(تعليقات مصيبت‌نامه، به نقل از قاموس كتاب مقدس و حبيب السير)

بنيان مرصوص: (ص ١٢١)

. رصاص- ارزير- روى است؛ و بنياد مرصوص، ديوار به ارزير برآمده است و آن كنايت از بنيان محكم مأخوذ از آيه مباركه‌ «كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ».

عمر بن عبد العزيز: (ص ١٢٧). (٦٣- ١٠١ ه ق)

. هشتمين خليفه اموى (٩٩- ١٠١ ه. ق)؛