راز ربانى (اسرار الوحى سبحانى) - نسفی، عزیزالدین یا همدانی، میر سید علی - الصفحة ٢٣٧ - عيسى(ع) (ص ١٠٤)

استعلامى). در حواشى ترجمه رساله قشيريه، «حامد لفاف» آمده است.

سهل بن عبد ا ...: (ص ١٠٣)

. سهل يا سهيل بن عبد اللّه تسترى، مكنى به ابو محمد، از كبراى مشايخ و علماى ربانى و مريد ذوالنون مصرى. با خال خود محمد بن سوار صحبت داشت و از اقران جنيد بود و پيش از وى از دنيا رفت.

وفاتش در ماه محرّم سال ٢٣٨ هجرى اتفاق افتاد و عمرش ٨٠ سال بود. طريقه‌اى از تصوف به نام طريقه سهيليه به او منسوب مى‌باشد كه بناى آن بر رياضت و مجاهده است.

(حاشيه مصيبت‌نامه، ص ٤٢٠، به نقل از نفحات الانس، ص ٦٦؛ سفينة الاولياء، ص ١٣٣؛ و رك. تذكرة الاولياء، ص ٣٠٤؛ رساله قشيريه، ص ٣٩؛ طبقات الصوفيه، ص ١٣٣)

شبلى: (ص ١٠٣)

. ابوبكر شبلى، از مشاهير اهل تصوف؛ نامش جعفر بن يونس يا دلف ابن جحدر و يا دلف بن جعفر مى‌باشد؛ ولى بر قبر وى در بغداد، جعفر بن يونس نوشته شده است. شبلى، مريد جنيد بود و بر دست خير نساج توبه كرد. هم عالم، هم فقيه بود و هم اهل تصوف و هم مجلس مى‌گفت و مذهب مالك داشت. عبد اللّه انصارى گفت كه شبلى، مصرى بود؛ بعد به بغداد آمد. ولى در طبقات السلمى نوشته شده كه او خراسانى الاصل و بغدادى المنشأ است. به اين معنى كه اصلش از اسروشنه (يا سروشنه) از توابع فرغانه است. مولدش سامره مى‌باشد. شبلى، ٨٧ سال عمر كرد و در شب جمعه بيست و هفتم ماه ذى حجه سال ٣٣٤ وفات يافت.

(حاشيه مصيبت‌نامه، به نقل از نفحات الانس، ص ٢٨٨؛ سفينة الاولياء، ص ٣٩؛ تذكرة الاولياء، ج ٢، ص ١٣٥؛ رساله قشيريه، ص ٧١؛ طبقات الصوفيه، ص ٤٤٨ و ٤٤٩)

عيسى (ع): (ص ١٠٤)

. ابن مريم بنت عمران ... به روايتى اولو العزم پنجم و به ديگر روايت، سوم. در روز چهارشنبه بيست و پنجم كانون الاول سنه ثلاث و ثلثين و ماتين‌