راز ربانى (اسرار الوحى سبحانى) - نسفی، عزیزالدین یا همدانی، میر سید علی - الصفحة ٦٥ - نسخه مير

٤١٤. دست‌

٤١٥. و بداند كه دستى را كه بغير او دراز كردم، آنرا چه شد

٤١٦. ندارد

٤١٧. ندارد

٤١٨. اگر دل به طمع اخبار و گفتار ايشان بغير وى ميل كند ...

٤١٩. از مراد تهى كند.

٤٢٠. اما آن حكمت كافر را

٤٢١. حراست‌

٤٢٢. و در سراير حق بغيوب‌

٤٢٣. و از ديده عيوب ديگران، بديدن عيوب مشغول شود

٤٢٤. تا نفس و هوا را بر وى دست‌رس نماند

٤٢٥. بيت‌

٤٢٦. ز غيبت‌

٤٢٧. روزه را گر نهاده تو اساس‌

٤٢٨. يحيى معاذ

٤٢٩. رحمة الله عليه‌

٤٣٠. نار شهوت‌

٤١٤. دست ديگر

٤١٥. و بداند كه دست بغير دوست دراز كردن، سزايش اين است‌

٤١٦. بيت:

٤١٧. دستى كه به طمع به غير او دراز كردم، بريده شد

٤١٨. اگر دل به طمع غير او ميل كند ...

٤١٩. از مراد و هوى تهى كند

٤٢٠. اما كافر را آن حكمت‌

٤٢١. حراثت‌

٤٢٢. و در سراير حق‌

٤٢٣. و از ديد عيوب ديگران، بديد عيوب خود مشغول شود

٤٢٤. تا شيطان و نفس را بر وى دست رسى نباشد

٤٢٥. مثنوى‌

٤٢٦. غيبت‌

٤٢٧. روزه گر زانكه مى‌نهى تو اساس‌

٤٢٨. ذوالنون مصرى‌

٤٢٩. عليه الرحمه‌

٤٣٠. نار شهوات نفس‌