راز ربانى (اسرار الوحى سبحانى) - نسفی، عزیزالدین یا همدانی، میر سید علی - الصفحة ٢٣٤ - حسين منصور (ص ٩٨)

موسى (ع): (ص ١١٢)

. حضرت موسى (ع) از پيامبران اوالعزم؛ پدرش عمران بن فاهث بن لاوى بن يعقوب و مادرش لوهان نيز از نوادگان لاوى بود. كلمه موسى به معنى «از آب كشيده» است و اين وجه تسميه از آن جهت است كه بعد از تولد، مادر او را در زنبيلى قيراندود نهاد و در ميان نيزار كنار رود نيل گذارد. دختر فرعون او را گرفته، به خانه برد. پس موسى (ع) در خانه فرعون پرورده گشت تا مأموريت الهى خود را به انجام رساند. مدت عمر حضرتش را ١٢٠ سال نوشته‌اند.

(حواشى مصيبت‌نامه عطار، به نقل از حبيب السير، ج ١، ص ٨١)

شب روز كنم روزه ...: (ص ٩٧)

. بيت مذكور دوبار در متن آمده است؛ با اختلاف مصرع اول و دوم:

١. ص:

٢. ص:

و در روح الارواح فى شرح اسماء الحسنى، ص ١٥٣ بصورت ذيل ضبط شده است:

حسين منصور: (ص ٩٨)

ابو المغيت حسين ابن منصور (متوفى ٢٠٩ ه. ق)؛ عارف و صوفى مشهور. اصل وى از بيضاء فارس بود؛ و ليكن در واسط و عراق نشو و نما يافت. به مسافرت و نشر عقايد خود پرداخت. بعضى او را به صوفيه منسوب كردند و برخى به تشيع منسوب نمودند. عاقبت مقتدر- خليفه عباسى- او را به زندان كرد و بعد از محاكمه، بسختى بكشت؛ و گويند جسدش را بسوختند و سرش را بالاى جسر بغداد زدند.

از اوست: طاسين الازل، قرآن القرآن و الكبريت الاحمر.

(رك. طبرى، ج ١٣، ص ٤٥؛ ابن اثير، ج ٨، ص ٤٣؛ ابو الفدا؛ ج ٢، ص ٧٠، طبقات الصوفيه، ص ٣٠٧؛ تذكرة الاولياء، ج ٢، ص ١٢٥؛ نفحات، ص ١٥٤)