راز ربانى (اسرار الوحى سبحانى)

1 مقدمه

مقدمه اول قوله تعالى «سبحان الذي أسرى بعبده ليلا من المسجد الحرام إلى المسجد الأقصى الذي باركنا حوله لنريه من آياتنا، إنه هو السميع البصير»

مقدمه دوم (حديث قدسى«هذا ما سأل ربه»)

منابع و مآخذ حديث

اسرار الوحى

شرح كتاب الاحاديث المعراجيه(اسرار الوحى)

نسخ ديگر اسرار الوحى

مشخصات كامل نسخه

آغاز نسخه

مشخصات كامل نسخه

گزارش كار

مترجم و شارح

رساله از كيست؟

و مير راست

اول شيوه نگارش

دوم برابر نهادن آخرين بخش رساله در اصل حديث و ترجمه با آنچه در رساله ذكريه آمده است

سوم وجود يك رباعى

چهارم با بررسى تراجم احوال«مير» و«عزيز» نشانه باورآفرينى بر صحت يكى از دو قول به دست نيامد

پنجم نسخ خطى در دست

رساله از كيست؟

حسن ختام

الف - اسرار الوحى

ب - مناهج الطالبين

اختلاف دو نسخه

نسخه س

نسخه مير

2 متن كامل شرح رساله اسرار الوحى

3 متن كامل حديث(عربى)

برابر نسخ

4 تعليقات و توضيحات

بخش اول - حكايت متن

1 مولاى مولاى ذكرى تمرى و حلواى

2 طعام خوردن دانى چيست؟

3 در خانه كعبه جوانى ديدم(ص 95)«ذوالنون مصرى»

4 با كثرت عيال و قلت مال(ص 95)«فضيل عياض»

5 الالسنه المستنطقات(ص 98) حسين منصور

6 سخن نيكو گفتى (ص 98) ابو حمزه خراسانى

7 عافيت ده قسم (ص 98) وهيب بن الورد

8 زبان چون بگفت زنده شود(ص 100) حسين منصور

9 ورزش دنيا، نفس ار خوار كند(ص 100)

10 جماعى از صحابه را دريافتم (ص 101) حسن بصرى رك 35 صفحه

11 حامد لعاف من عرف ما يطلب (ص 101)

12 پرسيدند از مجاهد كه روزهاى بسيار چيزى نمىخورد(ص 103)

13 اى جماعت صديقان! نفس را گرسنه داريد(ص 103)

14 طرارى از كتف يعقوب قارى (ص 106)

15 از حاتم اصم - رحمة اله عليه - پرسيدم از صفت نماز وى(ص 106)

16 صحبت اهل بدعت روى گردانيدن از حق (ص 107)

17 يكى هزار دينار (ص 109)

18 يحيى معاذ - رحمة الله - را از فقر سؤال كردند (ص 109)

19 سائلى برخاست در مجلس ابو على دقاق(ص 110)

20 جنيد خلق شما را به حق مىشناسند(ص 112)

21 حق تعالى به موسى خطاب كرد(ص 112)

22 جماعتى از قحط پيش ربيع خيثم(ص 112)

23 سفيان ثورى اخذنا العلم للدنيا(ص 105)

24 ابو يزيد قدس ا اين اطلبك (ص 117)

25 حسن بصرى هفتاد كس از بدريان (ص 119)

26 مشايخ در محبت (ص 125)

27 دنيا مؤمن را دايه است(ص 131)

28 شبلى هر چيز جز حق از همه پرهيز كنند(ص 132)

29 ورع صادق آن است كه(ص 132)

30 يكى از اولاد حضرت(ص 132)

31 طالب علمى(ص 136)

32 سفيان ثورى، بخواب ديدند(ص 137)

33 جمعى از صبيان بازى مىكردند(ص 137)

34 ورع در ترك شهوت و اكل(ص 138)

35 ورع دو قسمت ظاهر و باطن(ص 141)

36 در خانقاه جعفر دوانيقى(ص 141)

37 به روشنايى مشعله سلطان و سلطانيان(ص 141)

38 بعد از اعراض از خلق و عمارت باطن(ص 142)

39 بوعمران واسطى را كشتى بشكست و غرق شد(ص 154)

40 جوانى را ديدم در قفاى مكه(ص 155)

41 ميان شاه شجاع و يحيى معاذ دوستى بود(ص 155)

42 استاد ابو على دقاق در مرو وعظ مىگفت(ص 155)

43 الهى! همت من در دنيا، ذكر تو است و در آخرت(ص 158)

44 هلاك بيشتر خلايق در دو چيز است(ص 159)

45 (احمد بن ابى الحوارى) راهبى را ديدم نزار كشته(ص 159)

46 عبد الله بن مسعود را پرسيدند هيچ دردى دارى!(ص 161)

47 مكحول شامى را كسى كم خندان ديدى(ص 161)

48 يكى از كريمان عرب را پرسيدند از خود كريمتر ديدهاى؟(ص 164)

49 قيس بن سعد عباده اهل مدينه بدهكار او بودند(ص 165)

50 ابو بكر كتانى را در وقت رفتن پرسيدند(ص 166)

51 قوت تو از كجاست(ص 169)

52 آتش گرسنگى نورى است(ص 173)

53 جوانى را ديدم منور چشم در كعبه نهاد ص 173

54 با خلق سخن كم گوى و با حق(ص 175)

55 آنچه مىطلبى، اگر نامزد تست(ص 176)

56 چون شحنه خوف در سراى دل(ص 178)

57 مرد گرسنه بسيار مىباشد؛ زبانه آتش(ص 178)

58 اى گروه صديقان گرسنه و (ص 179)

59 سر محبت چيست؟(ص 182)

60 سمنون محب در محبت، سخن به جايى رسانيد

61 اولياى حق را به چه شناسند

62 گفت يكى را خواهى كه ولى حق باشى؟(ص 183)

63 اولياى خدا را سه خصلت استوار داشت(ص 183)

بخش دوم - تراجم احوال و بعضى اشارات

جعفر بن محمد الصادق(ع) (ص 83)

محمد باقر(ع) (ص 83)

زين العابدين(ع) (ص 83)

سيد شباب اهل الجنه (ص 83)

حسين بن على(ع) (ص 83)

على بن ابى طالب (ص 83)

نقد رباء هل اتى(ص 84)

لو كشف الغطاء،(ص 83)

ناشنوده گوش كس (ص 84)

و لسوف يعطيك (ص 84)

دنى (ص 84)

و كان (ص 84)

ما زاغ (ص 84)

يد بيضا (ص 85)

براق (ص 85)

شب اسرى، شب معراج (ص 85)

در شهرستان علم (ص 85)

و على الله (ص 87)

ابراهيم ادهم (ص 89)

عمر (ص 91)

ابن سيرين (ص 92)

علم به شكم تهى (ص 92)

ابو حنيفه (ص 92 - 142)

محمد حنفيه (ص 92 - 142)

ذوالنون مصرى (ص 95)

احمد بن ابى الحوارى (ص 95)

فضيل عياض (ص 95)

بافاقه و فقر همنشينم (ص 96)

موسى(ع) (ص 112)

شب روز كنم روزه (ص 97)

حسين منصور (ص 98)

ابو حمزه خراسانى (ص 98) (متوفى 290 ه ق)

وهب بن الورد (ص 98) (متوفى 153 ه ق)

كسى كه عزت عزلت (ص 98)

قفاك لا تقرع (ص 99)

ابوبكر وراق (ص 99)

يحيى معاذ (ص 100)

ثابت بنايى (ص 101)

حسن بصرى (ص 101)

حامد لحاف(لفاف، لواف) (ص 101)

سهل بن عبد ا (ص 103)

شبلى (ص 103)

عيسى(ع) (ص 104)

اواجد الى النار

عبد الله مبارك (ص 104)

يعقوب قارى

ابو العباس حمزه (ص 106)

عصام بن يوسف (ص 106)

حاتم اصم (ص 106)

بندار بن الحسين (ص 107)

ابو على دقاق (ص 110)

نمرود (ص 111)

فرعون (ص 111)

خليل (ص 111)

كليم (ص 111)

خال عصا (ص 111)

جنيد (ص 112)

ربيع خثيم (ص 112)

انا عند المنكسرة القلوب (ص 114)

سفيان ثورى (ص 115)

ابو يزيد (ص 117)

عبد الله عباس (ص 119)

حبيب عابد (ص 120)

سفيان عينيه (ص 120)

داود (ص 120)

بنيان مرصوص (ص 121)

عمر بن عبد العزيز (ص 127) (63 - 101 ه ق)

سنائى (ص 127)

معمر بن سليمان (ص 128)

فرقد سبخى (ص 131)

اصحاب كهف (ص 137)

لو اطلعت (ص 137) 18/ 18 كهف

اسحق بن خلف (ص 138)

عبد العزيز بن ابى دؤاد يا رواد (ص 139)

ابو سعيد خراز (ص 141)

جعفر دوانيقى (ص 141)

زبيده (ص 141)

رابعه (ص 141)

داوود طائى (ص 142)

بو عمران واسطى (ص 154)

شاه شجاع كرمانى (ص 155)

شقيق بلخى (ص 159)

آخر الدواء الكى (ص 159)

ابو حفص حداد (ص 160)

فيه شفاء للناس (ص 161)

و ننزل من القرآن (ص 161)

و إذا مرضت (ص 161)

عبد الله مسعود (ص 161)

مكحول شامى (ص 161)

قيس بن سعد عباده خزرجى (ص 165)

الا ان من (ص 165)

من قارن ذنبا (ص 166)

العلم يدعوا الى العمل (ص 166)

ابو بكر كتانى (ص 166)

سرى سقطى (ص 167)

و سقاهم (ص 168)

معاذ حبل (ص 175)

ابوحازم (ص 176)

ابراهيم شيبان (ص 178)

جوعوا بطونكم (ص 179)

الم أ حسب الناس (ص 181)

سمنون محب (ص 182)

علماء امتى كانبياء (ص 183)

عبد الله بن سالم (ص 183)

5 فهرستها

فهرست كلى آيات

فهرست احاديث عربى و فارسى

امثال و حكم

فهرست كلى اشعار

فهرست كلى اشعار عربى

تركيبات و اصطلاحات متن

فهرست اسامى اشخاص

6 منابع و مآخذ

راز ربانى (اسرار الوحى سبحانى) - نسفی، عزیزالدین یا همدانی، میر سید علی - الصفحة ٦٣ - نسخه مير

٣٨١. و از نازكى امر او را محل خطاب كرد

٣٨٢. زيرا كه لقمه با حلاوت و جام مالامال زلال محبّت و صافى شراب معرفت در قدح فرح از شرابخانه و سقاهم آن مهتر و سرور را پياپى بود

٣٨٣. اگر

٣٨٤. وقت تيره كند

٣٨٥. باز ايست تا وقت تو خوش بود

٣٨٦. اگر از غبار تن پاك شوى‌

٣٨٧. قدست اسراره‌

٣٨٨. راست‌

٣٨٩. خشك سالى بود، موسى صلوات الرحمن عليه‌

٣٩٠. در يك ديگ آب و خاك و تخم بنه در زير او آتش در زن و در يك ديگ ديگر تخم بى‌آب و خاك بنه و آتش درگير

٣٩١. او همچنان كرد

٣٩٢. رسته نشد

٣٩٣. روياننده منم‌

٣٩٤. بى‌ميانجى زمين و آسمان‌

٣٨١. بارگى امر او را محل خطاب كردند

٣٨٢. زيرا كه لقمه با حلاوت حلال از جام مالامال زوال محبّت و شراب صافى معرفت در قدح فرح از شرابخانه‌ «وَ سَقاهُمْ رَبُّهُمْ شَراباً طَهُوراً» جز بدست آن مهتر و سرور با دوستان دوستكامى نتوان خورد.

٣٨٣. پس اگر

٣٨٤. وقت صافى تيره كند

٣٨٥. دست بدار و بازايست تا وقت تو خوش شود

٣٨٦. زغبار نفس اگر پاك شوى‌

٣٨٧. قدس الله اسراره‌

٣٨٨. را بود

٣٨٩. نقل است كه خشك سالى بود در زمان موسى ٧‌

٣٩٠. در يك ديگ آب و خاك و تخم بنه و در يك ديگ تخم بى‌آب و خاك و آتش درگير و در زير آن‌

٣٩١. موسى ٧ چنان كرد

٣٩٢. نرست و سبز نشد

٣٩٣. روياننده نبات منم‌

٣٩٤. بى‌ميانجى و واسطه آب و خاك و زمين و آسمان‌