راز ربانى (اسرار الوحى سبحانى) - نسفی، عزیزالدین یا همدانی، میر سید علی - الصفحة ٢٢٧ - نقد رباء هل اتى(ص ٨٤)

امير المؤمنين؛ شهيد در كوفه (رمضان ٤٠ ه. ق)؛ پسر عم و داماد پيغمبر ٦؛ امام نخستين شيعيان و خليفه چهارم مسلمين از خلفاى راشدين.

در تولد حضرتش اختلاف است؛ به روايتى در روز جمعه ١٣ ماه رجب سال ٢٣ يا ٢٥ و به روايتى در سال ١٨ پيش از هجرت بوده است. عمر شريف وى را بعضى ٦٥ سال گفته‌اند.

او پرورده رسول اللّه و اولين از مردان است كه به پيامبرى حضرت ايمان آورد (در سن ١٠ يا ١٣ سالگى). سخن رسول اللّه ٦ در معرفى حضرتش كافى است وقتى در غزوه خيبر فرمود: «لا عطين الرايه غدا رجلا يحب اللّه و رسوله، و يفتح اللّه على يديه ليس بفرار» (علم را فردا به دست كسى خواهم داد كه خدا و رسولش را دوست مى‌دارد و خداوند، قلعه را به دست او خواهد گشاد و اهل گريز نيست.) (دائرة المعارف، ج ٢، ص ٦٠- ٦٧)

نقد رباء هل اتى (ص ٨٤):

اشارت است به فرموده حق تعالى در شأن مولى الموحدين على بن ابى طالب (ع) و خاندان پاكش در سوره مباركه «انسان» به آغاز «هَلْ أَتى‌ عَلَى الْإِنْسانِ ...». صورت واقعه به نقل ابن عباس از زبان ميبدى چنين است:

ابن عباس گفت: اين آيت در شأن امير المؤمنين على (ع) فرود آمد و خاندان وى؛ و سبب آن بود كه حسن و حسين- :- هر دو بيمار شدند. رسول خدا ٦ به عيادت ايشان شد، با جمعى ياران. گفتند: «يا اباالحسن! لو نذرت ولديك نذرا» (اگر نذر كنى بر اميد عافيت و شفاى فرزندان، مگر صواب باشد). على (ع) نذر كرد كه اگر فرزندان مرا ازين بيمارى شفا آيد و عافيت بود، شكر آن را سه روز روزه دارم، «تقربا الى اللّه عزّ و جل و طلبا لمرضاته». فاطمه زهرا- ٣- همين كرده، سه روز روزه نذر بر خود واجب كرد. كنيزكى داشتند، نام وى فضّه، بر موافقت ايشان، همين نذر كرد: «ان برأ سيّداى ممّا بهما صمت الله ثلثه ايام شكرا». پس رب العالمين ايشان را عافيت و صحت داد. و ايشان به وفاى نذر باز آمدند و روزه داشتند. و در خانه ايشان هيچ طعام نه كه روزه گشايند. على مرتضى (ع) از جهودى خيبرى، نام وى شمعون،