راز ربانى (اسرار الوحى سبحانى) - نسفی، عزیزالدین یا همدانی، میر سید علی - الصفحة ١٥٦ - حكايت

و لا يغفل عنى‌[١] و لا يجهل حقى. و يطلب رضائى ليله و نهاره. و اما الحيوة الباقية:

فهى التى يعمل [لنفسه‌][٢] حتى يهون‌[٣] عليه الدنيا و يصغّر[٤] فى عينه، و يعظّم الباقية الآخرة عنده و يؤثر هوائى‌[٥] على هواه. و يبتغى‌[٦] مرضاتى و يعظم حق عظمتى‌[٧] و يذكر علمى به. و يراقبنى بالليل و النهار. عند كل حسنة و معصية[٨] و ينقى قلبه عن كل ما اكره و يبغض الشيطان و وسواسه‌[٩] و لا يجعل‌[١٠] لابليس على قلبه سلطانا و سبيلا. فاذا فعل ذلك، اسكنت قلبه‌[١١] حبّا حتى اجعل قلبه لى مسكنا[١٢] و فراغه و اشغاله‌[١٣] و همّته بى‌[١٤] و حديثه من النعمه التى‌[١٥] انعمت بها على اهل مجتى من خلقى. و افتح عين قلبه. و سمعه حتى يسمع بقلبه منّى‌[١٦] و ينظر بقلبه الى جلال‌[١٧] عظمتى. و اضيق عليه الدنيا و ابعض اليه ما فيها من اللذّات و احذره من الدنيا و مافيها. كما يحذّر الراعى غنمه من مراتع الهلكه.[١٨] و اذا كان [هكذا][١٩] يفرّ من الناس فرارا. و ينقل من دار الفناء الى دار البقاء. و من دار الشيطان الى دار الرحمان. و [لا زيّننّه‌] بالعظمه‌[٢٠] و الهيبه. فهذا هو العيش الهنىّ و الحيوة الباقيه. و هذا مقام الراضين.

اى احمد![٢١] هيچ مى‌دانى كه حيات پاينده و عيش گوارنده، كراست؟

گفت: اى پروردگار من! نمى‌دانم. گفت:[٢٢] عيش خوش‌گوارنده‌[٢٣] كسى راست كه‌

[١] - و تصغر فى عينه و تعظيم الآخره عنده.

[٢] - يعمل لنفسه.

[٣] - ن: يعظمنى.

[٤] - تصفر.

[٥] - و تعظم الآخر عنده و يؤثر هواى.

[٦] - و يتبع.

[٧] - يعظم حقى حتّى.

[٨] - عند كل سيئه و معصيه.

[٩] - و وساوسه.

[١٠] - و لا تجعل.

[١١]. س: حيا.

[١٢].( مسكنا) ندارد.

[١٣]. و اشتغاله.

[١٤]. و همّته لى.

[١٥]. و همه و حديثه من النعمة التى.

[١٦].( منّى) ندارد.

[١٧]. جلالى.

[١٨]. س: المهلكه.

[١٩]. و اذا كان هكذا.

[٢٠]. س: و العظمه و الهيبه و لا زيننه.( عبارت پريشان است. با توجه به نسخه مير، اصلاح شد).

[٢١]. پس خطاب فرمود كه اى احمد.

[٢٢]. فرمود كه.

[٢٣]. عيش‌گوارنده.