راز ربانى (اسرار الوحى سبحانى) - نسفی، عزیزالدین یا همدانی، میر سید علی - الصفحة ١٠٤ - حكايت

عيسى پاك را- ٧- خطاب رسيد كه: «جوّع نفسك لعل قلبك يرى الله» (روى آينه دل را از غبار نفس به كم خوردن طعام‌[١] و شراب صافى كن، تا دلت به ديده معرفت، حق را بيند).

اهل تحقيق از قوله تعالى‌[٢] «أَوْ أَجِدُ عَلَى النَّارِ هُدىً»، اين معنى استنباط كرده‌اند؛ و اين فايده را[٣] اقتباس نموده‌اند[٤]: طالب نور هدى را قدم بر آتش گرسنگى و عطش بى‌مرادى بايد نهاد تا نور هدى جمال نمايد.

رباعى‌[٥]

يا احمد! أتعجّب من ثلثه عبيد:

[عجبت‌][٧] عبد دخل فى الصلوة و هو يعلم الى من يرفع يديه. و قدام من هو[٨] يقوم‌[٩] و هو ينعس.

و عجبت من عبدله قوت يوم من حشيش‌[١٠] و[١١] و هو يهتّم لغد و عجبت من عبد لا يدرى انى راضى عنه‌[١٢]،[١٣] ام ساخط و هو يضحك.

[١] - به منع طعام.

[٢] - ندارد.

[٣] -( را) ندارد.

[٤] - نموده‌اند كه.

[٥] -( رباعى) ندارد.

[٦] - بيت دوم در( س) نيست. در مصرع اول بيت اول، به جاى سيران، شيران آمده است و مصرع اول بيت دوم به جاى مصرع دوم بيت اول نوشته شده است. با توجه به نسخه مير سيد على همدانى تصحيح شد.

[٧] - مير: العجب؛ ب: عجبت.

[٨] -( هو) ندارد.

[٩] - الف، ب، ن و ح:( يقوم) ندارد.

[١٠] - من الحشيش او غيره.

[١١]. الف، ب، ح و ن:« من الحشيش او غيره».

[١٢].( عنه) ندارد.

[١٣]. الف، ب و ح: ساخط عليه.