راز ربانى (اسرار الوحى سبحانى) - نسفی، عزیزالدین یا همدانی، میر سید علی - الصفحة ١٠٥ - حكايت

پس خطاب فرمود: يا احمد[١]! از سه گروه عجب دارم از بندگان‌[٢]:

بنده‌اى‌[٣] كه تا در تحرمه‌[٤] نماز آيد كه دلش‌[٥] با ما در حرم راز آيد و در پرده كبريا و عظمت من باريا بدو مى‌داند كه به حضرت من‌[٦] روى آورده است و با من راز مى‌گويد و غفلت و خواب گرانى‌[٧] بر وى مستولى شود.

عجب دارم از بنده كه قوت يك روزه دارد[٨]، اگر همه نان جوين بود و عمر يك روزه نداند[٩] و در طلب قوت زيادت‌[١٠] حريص بود و غم فردا مى‌خورد[١١]. و عجب دارم از بنده‌اى كه نداند كه از اهل رضاست‌[١٢] يا از جمله ارباب سخط[١٣]، وى چگونه خندد.

و[١٤] نماز ميقات و محل مناجات دوستان است. نماز دوستان حق را باغ و بوستانست.

نماز بهشت نقد و روضه رضوان است. نماز منظر قعر آسمان است‌[١٥]؛ چه جاى خواب و غفلت عصيان است.

قوت روز به روز، معيشت صديقان است. غم فرداى ناآمده خوردن و امروز به ذخيره فردا عمر صرف كردن‌[١٦]، كار كوتاه‌نظر[١٧] نادان است.

جستن رضاى مولى، شب قدر و مقام‌[١٨] احسان است؛ و بنده را به جستن رضاى حق تعالى‌[١٩] فرمان است؛ و عمر جز در بندگى‌[٢٠] او بر بنده تاوان است.

[١] - اى احمد.

[٢] - عجب دارم از سه گروه بندگان.

[٣] - يكى بنده كه.

[٤] - تحريمه.

[٥] - تا دلش.

[٦] - روى به حضرت من.

[٧] - و گرانى.

[٨] - يك روز اگر همه نان جو باشد، دارد.

[٩] - تا قوت يك روزه ندارد.

[١٠] - زيادتى.

[١١].( س) ندارد.

[١٢]. در زمره اهل رضاست.

[١٣]. از جمله ارباب سخط.

[١٤].( و) ندارد.

[١٥]. نماز منظر ايمان است.

[١٦]. ضايع كردن.

[١٧]. مرد كوتاه‌نظر.

[١٨]. و روز مقام.

[١٩].( تعالى) ندارد.

[٢٠]. در بندگى صرف كردن.