راز ربانى (اسرار الوحى سبحانى)

1 مقدمه

مقدمه اول قوله تعالى «سبحان الذي أسرى بعبده ليلا من المسجد الحرام إلى المسجد الأقصى الذي باركنا حوله لنريه من آياتنا، إنه هو السميع البصير»

مقدمه دوم (حديث قدسى«هذا ما سأل ربه»)

منابع و مآخذ حديث

اسرار الوحى

شرح كتاب الاحاديث المعراجيه(اسرار الوحى)

نسخ ديگر اسرار الوحى

مشخصات كامل نسخه

آغاز نسخه

مشخصات كامل نسخه

گزارش كار

مترجم و شارح

رساله از كيست؟

و مير راست

اول شيوه نگارش

دوم برابر نهادن آخرين بخش رساله در اصل حديث و ترجمه با آنچه در رساله ذكريه آمده است

سوم وجود يك رباعى

چهارم با بررسى تراجم احوال«مير» و«عزيز» نشانه باورآفرينى بر صحت يكى از دو قول به دست نيامد

پنجم نسخ خطى در دست

رساله از كيست؟

حسن ختام

الف - اسرار الوحى

ب - مناهج الطالبين

اختلاف دو نسخه

نسخه س

نسخه مير

2 متن كامل شرح رساله اسرار الوحى

3 متن كامل حديث(عربى)

برابر نسخ

4 تعليقات و توضيحات

بخش اول - حكايت متن

1 مولاى مولاى ذكرى تمرى و حلواى

2 طعام خوردن دانى چيست؟

3 در خانه كعبه جوانى ديدم(ص 95)«ذوالنون مصرى»

4 با كثرت عيال و قلت مال(ص 95)«فضيل عياض»

5 الالسنه المستنطقات(ص 98) حسين منصور

6 سخن نيكو گفتى (ص 98) ابو حمزه خراسانى

7 عافيت ده قسم (ص 98) وهيب بن الورد

8 زبان چون بگفت زنده شود(ص 100) حسين منصور

9 ورزش دنيا، نفس ار خوار كند(ص 100)

10 جماعى از صحابه را دريافتم (ص 101) حسن بصرى رك 35 صفحه

11 حامد لعاف من عرف ما يطلب (ص 101)

12 پرسيدند از مجاهد كه روزهاى بسيار چيزى نمىخورد(ص 103)

13 اى جماعت صديقان! نفس را گرسنه داريد(ص 103)

14 طرارى از كتف يعقوب قارى (ص 106)

15 از حاتم اصم - رحمة اله عليه - پرسيدم از صفت نماز وى(ص 106)

16 صحبت اهل بدعت روى گردانيدن از حق (ص 107)

17 يكى هزار دينار (ص 109)

18 يحيى معاذ - رحمة الله - را از فقر سؤال كردند (ص 109)

19 سائلى برخاست در مجلس ابو على دقاق(ص 110)

20 جنيد خلق شما را به حق مىشناسند(ص 112)

21 حق تعالى به موسى خطاب كرد(ص 112)

22 جماعتى از قحط پيش ربيع خيثم(ص 112)

23 سفيان ثورى اخذنا العلم للدنيا(ص 105)

24 ابو يزيد قدس ا اين اطلبك (ص 117)

25 حسن بصرى هفتاد كس از بدريان (ص 119)

26 مشايخ در محبت (ص 125)

27 دنيا مؤمن را دايه است(ص 131)

28 شبلى هر چيز جز حق از همه پرهيز كنند(ص 132)

29 ورع صادق آن است كه(ص 132)

30 يكى از اولاد حضرت(ص 132)

31 طالب علمى(ص 136)

32 سفيان ثورى، بخواب ديدند(ص 137)

33 جمعى از صبيان بازى مىكردند(ص 137)

34 ورع در ترك شهوت و اكل(ص 138)

35 ورع دو قسمت ظاهر و باطن(ص 141)

36 در خانقاه جعفر دوانيقى(ص 141)

37 به روشنايى مشعله سلطان و سلطانيان(ص 141)

38 بعد از اعراض از خلق و عمارت باطن(ص 142)

39 بوعمران واسطى را كشتى بشكست و غرق شد(ص 154)

40 جوانى را ديدم در قفاى مكه(ص 155)

41 ميان شاه شجاع و يحيى معاذ دوستى بود(ص 155)

42 استاد ابو على دقاق در مرو وعظ مىگفت(ص 155)

43 الهى! همت من در دنيا، ذكر تو است و در آخرت(ص 158)

44 هلاك بيشتر خلايق در دو چيز است(ص 159)

45 (احمد بن ابى الحوارى) راهبى را ديدم نزار كشته(ص 159)

46 عبد الله بن مسعود را پرسيدند هيچ دردى دارى!(ص 161)

47 مكحول شامى را كسى كم خندان ديدى(ص 161)

48 يكى از كريمان عرب را پرسيدند از خود كريمتر ديدهاى؟(ص 164)

49 قيس بن سعد عباده اهل مدينه بدهكار او بودند(ص 165)

50 ابو بكر كتانى را در وقت رفتن پرسيدند(ص 166)

51 قوت تو از كجاست(ص 169)

52 آتش گرسنگى نورى است(ص 173)

53 جوانى را ديدم منور چشم در كعبه نهاد ص 173

54 با خلق سخن كم گوى و با حق(ص 175)

55 آنچه مىطلبى، اگر نامزد تست(ص 176)

56 چون شحنه خوف در سراى دل(ص 178)

57 مرد گرسنه بسيار مىباشد؛ زبانه آتش(ص 178)

58 اى گروه صديقان گرسنه و (ص 179)

59 سر محبت چيست؟(ص 182)

60 سمنون محب در محبت، سخن به جايى رسانيد

61 اولياى حق را به چه شناسند

62 گفت يكى را خواهى كه ولى حق باشى؟(ص 183)

63 اولياى خدا را سه خصلت استوار داشت(ص 183)

بخش دوم - تراجم احوال و بعضى اشارات

جعفر بن محمد الصادق(ع) (ص 83)

محمد باقر(ع) (ص 83)

زين العابدين(ع) (ص 83)

سيد شباب اهل الجنه (ص 83)

حسين بن على(ع) (ص 83)

على بن ابى طالب (ص 83)

نقد رباء هل اتى(ص 84)

لو كشف الغطاء،(ص 83)

ناشنوده گوش كس (ص 84)

و لسوف يعطيك (ص 84)

دنى (ص 84)

و كان (ص 84)

ما زاغ (ص 84)

يد بيضا (ص 85)

براق (ص 85)

شب اسرى، شب معراج (ص 85)

در شهرستان علم (ص 85)

و على الله (ص 87)

ابراهيم ادهم (ص 89)

عمر (ص 91)

ابن سيرين (ص 92)

علم به شكم تهى (ص 92)

ابو حنيفه (ص 92 - 142)

محمد حنفيه (ص 92 - 142)

ذوالنون مصرى (ص 95)

احمد بن ابى الحوارى (ص 95)

فضيل عياض (ص 95)

بافاقه و فقر همنشينم (ص 96)

موسى(ع) (ص 112)

شب روز كنم روزه (ص 97)

حسين منصور (ص 98)

ابو حمزه خراسانى (ص 98) (متوفى 290 ه ق)

وهب بن الورد (ص 98) (متوفى 153 ه ق)

كسى كه عزت عزلت (ص 98)

قفاك لا تقرع (ص 99)

ابوبكر وراق (ص 99)

يحيى معاذ (ص 100)

ثابت بنايى (ص 101)

حسن بصرى (ص 101)

حامد لحاف(لفاف، لواف) (ص 101)

سهل بن عبد ا (ص 103)

شبلى (ص 103)

عيسى(ع) (ص 104)

اواجد الى النار

عبد الله مبارك (ص 104)

يعقوب قارى

ابو العباس حمزه (ص 106)

عصام بن يوسف (ص 106)

حاتم اصم (ص 106)

بندار بن الحسين (ص 107)

ابو على دقاق (ص 110)

نمرود (ص 111)

فرعون (ص 111)

خليل (ص 111)

كليم (ص 111)

خال عصا (ص 111)

جنيد (ص 112)

ربيع خثيم (ص 112)

انا عند المنكسرة القلوب (ص 114)

سفيان ثورى (ص 115)

ابو يزيد (ص 117)

عبد الله عباس (ص 119)

حبيب عابد (ص 120)

سفيان عينيه (ص 120)

داود (ص 120)

بنيان مرصوص (ص 121)

عمر بن عبد العزيز (ص 127) (63 - 101 ه ق)

سنائى (ص 127)

معمر بن سليمان (ص 128)

فرقد سبخى (ص 131)

اصحاب كهف (ص 137)

لو اطلعت (ص 137) 18/ 18 كهف

اسحق بن خلف (ص 138)

عبد العزيز بن ابى دؤاد يا رواد (ص 139)

ابو سعيد خراز (ص 141)

جعفر دوانيقى (ص 141)

زبيده (ص 141)

رابعه (ص 141)

داوود طائى (ص 142)

بو عمران واسطى (ص 154)

شاه شجاع كرمانى (ص 155)

شقيق بلخى (ص 159)

آخر الدواء الكى (ص 159)

ابو حفص حداد (ص 160)

فيه شفاء للناس (ص 161)

و ننزل من القرآن (ص 161)

و إذا مرضت (ص 161)

عبد الله مسعود (ص 161)

مكحول شامى (ص 161)

قيس بن سعد عباده خزرجى (ص 165)

الا ان من (ص 165)

من قارن ذنبا (ص 166)

العلم يدعوا الى العمل (ص 166)

ابو بكر كتانى (ص 166)

سرى سقطى (ص 167)

و سقاهم (ص 168)

معاذ حبل (ص 175)

ابوحازم (ص 176)

ابراهيم شيبان (ص 178)

جوعوا بطونكم (ص 179)

الم أ حسب الناس (ص 181)

سمنون محب (ص 182)

علماء امتى كانبياء (ص 183)

عبد الله بن سالم (ص 183)

5 فهرستها

فهرست كلى آيات

فهرست احاديث عربى و فارسى

امثال و حكم

فهرست كلى اشعار

فهرست كلى اشعار عربى

تركيبات و اصطلاحات متن

فهرست اسامى اشخاص

6 منابع و مآخذ

راز ربانى (اسرار الوحى سبحانى) - نسفی، عزیزالدین یا همدانی، میر سید علی - الصفحة ٦٤ - نسخه مير

٣٩٥. رابعه رحمها الله‌

٣٩٦. دعائى ياددار كه نرخ غلّه گران شد

٣٩٧. از تنگى چه نقصان‌

٣٩٨. ندارد

٣٩٩. و اوّل اساس معصيت و بنياد فساد كه نهاده ماند در بنده جز خوردن بى‌حاجت و گفتن بى‌محبّت و آميزش با خلق و بر هواى خود رفتن و برگ راه به حجّت گفتن نيست‌

٤٠٠. ندارد

٤٠١. جان و تن را

٤٠٢. را رحمة الله عليه‌

٤٠٣. و اصحاب او رضى الله عنهم‌

٤٠٤. گفتار

٤٠٥. چنان است كه‌

٤٠٦. بر سر راهى‌

٤٠٧. صاحب مالى حالى بسر وى رسيد

٤٠٨. در آن محلّ‌

٤٠٩. از آستين او ببرد

٤١٠. آن حال را

٤١١. بريدند

٤١٢. تا به آن دست ديگر بگيرم‌

٤١٣. تا آن‌

٣٩٥. رابعه رحمة الله عليها

٣٩٦. دعائى كن كه نرخ غله گران شده‌

٣٩٧. و از تنگى ...

٣٩٨. خطاب رسيد كه‌

٣٩٩. و اساس معصيت و بنياد فساد در بنده جز خوردن بى‌حاجت و گفتن بى‌حجت و آميزش با خلق بر هواى نفس و موافقت ايشان و ترك راه بحجّت گفتن نيست‌

٤٠٠. چون صحبت با اهل غفلت كردى، هفت در دوزخ مهلك را بر خود گشاد

٤٠١. جان و دل را

٤٠٢. رحمة الله عليه را

٤٠٣. و با صحابه رضوان الله عليهم اجمعين‌

٤٠٤. گفت‌

٤٠٥. چنانكه‌

٤٠٦. بر سر يكى‌

٤٠٧. مال‌دارى بسر وى رسيد

٤٠٨. در آن زمان‌

٤٠٩. از آستين خواجه ببرد

٤١٠. آنرا

٤١١. ببريدند

٤١٢. تا بدست ديگر بگيرم‌

٤١٣. تا اين‌