اخلاق اسلامى
(١)
پيشگفتار
٥ ص
(٢)
مقدمه
١١ ص
(٣)
بخش اول مبانى اخلاق
١٣ ص
(٤)
فصل اول كليات
١٥ ص
(٥)
الف شناسايى علم اخلاق
١٥ ص
(٦)
1 مفهوم لغوى واژه اخلاق
١٥ ص
(٧)
2 تعريف علم اخلاق
١٦ ص
(٨)
3 فلسفه اخلاق
١٧ ص
(٩)
4 تربيت اخلاقى
١٧ ص
(١٠)
ب علم اخلاق و علوم ديگر
١٨ ص
(١١)
1 علم اخلاق و فقه
١٨ ص
(١٢)
2 علم اخلاق و حقوق
١٨ ص
(١٣)
3 علم اخلاق و عرفان عملى
١٩ ص
(١٤)
4 علم اخلاق و علوم تربيتى
١٩ ص
(١٥)
ج شيوههاى اخلاقى و شيوه مورد قبول
٢٠ ص
(١٦)
1 اخلاق فيلسوفانه
٢٠ ص
(١٧)
2 اخلاق عارفانه
٢١ ص
(١٨)
3 اخلاق نقلى
٢٢ ص
(١٩)
د تقسيم مباحث اخلاق اسلامى
٢٤ ص
(٢٠)
فصل دوم جاودانگى اخلاق
٢٥ ص
(٢١)
مقدمه
٢٥ ص
(٢٢)
الف پيامدهاى نسبيتگرايى اخلاقى
٢٨ ص
(٢٣)
ب مطلقگرايى در اخلاق و دلايل آن
٢٩ ص
(٢٤)
ج پرسشها و پاسخها
٣١ ص
(٢٥)
فصل سوم عمل اخلاقى
٣٥ ص
(٢٦)
الف عناصر ارزشمندى عمل اخلاقى
٣٦ ص
(٢٧)
1 عناصر فاعلى
٣٦ ص
(٢٨)
يك آزادى و اختيار فاعل
٣٦ ص
(٢٩)
دو انگيزه و نيت فاعل
٣٩ ص
(٣٠)
2 عنصر فعلى و عينى
٤٥ ص
(٣١)
ب شرايط مسئوليت اخلاقى
٤٦ ص
(٣٢)
1 بلوغ
٤٧ ص
(٣٣)
2 عقل
٤٧ ص
(٣٤)
3 علم يا امكان تحصيل آن
٤٧ ص
(٣٥)
4 قدرت
٤٩ ص
(٣٦)
5 عدم اضطرار
٥١ ص
(٣٧)
6 عدم اكراه
٥١ ص
(٣٨)
7 قصد و تعمد
٥٢ ص
(٣٩)
ج شناسايى عمل اخلاقى
٥٢ ص
(٤٠)
1 عقل
٥٢ ص
(٤١)
2 فطرت(دل)
٥٣ ص
(٤٢)
3 وحى
٥٤ ص
(٤٣)
د تزاحم ارزشها و معيار ترجيح
٥٥ ص
(٤٤)
بخش دوم مفاهيم عام اخلاقى
٥٧ ص
(٤٥)
مقدمه
٥٧ ص
(٤٦)
مفاهيم عام اخلاقى
٦٣ ص
(٤٧)
فصل اول صفت نفسانى هدايتگر
٦٥ ص
(٤٨)
ايمان
٦٥ ص
(٤٩)
1 ارزش ايمان
٦٦ ص
(٥٠)
2 ماهيت ايمان
٦٦ ص
(٥١)
3 اصناف و درجات ايمان
٦٧ ص
(٥٢)
4 متعلقات ايمان
٦٨ ص
(٥٣)
5 شرط ايمان
٧٢ ص
(٥٤)
6 اسباب ايمان
٧٢ ص
(٥٥)
7 آثار و فوايد ايمان
٧٣ ص
(٥٦)
8 آفات و موانع ايمان
٧٦ ص
(٥٧)
فصل دوم صفات نفسانى عملكننده«1»
٧٩ ص
(٥٨)
الف جهتگيرى نفس نسبت به خداوند
٨٠ ص
(٥٩)
1 محبت خداوند
٨٠ ص
(٦٠)
يك محبت بندگان به خداوند
٨١ ص
(٦١)
دو محبت خداوند به بندگان
٨٨ ص
(٦٢)
2 توكل
٨٩ ص
(٦٣)
3 شكر
٩٢ ص
(٦٤)
ب جهتگيرى نفس نسبت به عاقبت خويش
٩٤ ص
(٦٥)
1 بيم
٩٥ ص
(٦٦)
2 اميد
٩٧ ص
(٦٧)
ج جهتگيرى نفس نسبت به خويشتن
١٠٠ ص
(٦٨)
1 انكسار نفس
١٠٠ ص
(٦٩)
يك خودپسندى(عجب)
١٠١ ص
(٧٠)
دو غرور
١٠٤ ص
(٧١)
2 تواضع
١٠٦ ص
(٧٢)
فصل سوم صفات نفسانى عملكننده«2»
١٠٩ ص
(٧٣)
د جهتگيرى نفس نسبت به آينده
١٠٩ ص
(٧٤)
1 موضع مطلوب نفس نسبت به فردا
١٠٩ ص
(٧٥)
2 موانع و آفات
١١٢ ص
(٧٦)
ه جهتگيرى نفس نسبت به مواهب دنيوى
١١٣ ص
(٧٧)
زهد
١١٤ ص
(٧٨)
يك مفهوم و ماهيت زهد
١١٤ ص
(٧٩)
دو ارزش زهد
١١٤ ص
(٨٠)
سه درجات زهد
١١٥ ص
(٨١)
چهار آثار زهد
١١٧ ص
(٨٢)
پنج موانع زهدورزى
١١٩ ص
(٨٣)
و جهتگيرى نفسانى نسبت به ديگران
١٢٣ ص
(٨٤)
1 محبت براى خداوند
١٢٣ ص
(٨٥)
يك حقيقت و انواع دگردوستى
١٢٣ ص
(٨٦)
دو فضيلت محبت براى خدا
١٢٥ ص
(٨٧)
سه آثار محبت براى خداوند
١٢٦ ص
(٨٨)
چهار موانع دوستى براى خداوند
١٢٨ ص
(٨٩)
2 دشمنى براى خداوند
١٣٣ ص
(٩٠)
فصل چهارم صفات نفسانى عملكننده«3»
١٣٥ ص
(٩١)
ز جهتگيرى بازدارنده نفس
١٣٥ ص
(٩٢)
1 قوت نفس
١٣٥ ص
(٩٣)
يك آثار قوت نفس
١٣٥ ص
(٩٤)
دو آفات قوت نفس
١٤٢ ص
(٩٥)
2 حلم و كظم غيظ
١٤٣ ص
(٩٦)
3 حيا
١٤٦ ص
(٩٧)
4 عفت
١٥١ ص
(٩٨)
5 صبر
١٥٤ ص
(٩٩)
بخش سوم تربيت اخلاقى از ديدگاه اسلام
١٥٩ ص
(١٠٠)
فصل اول روشهاى تربيت اخلاقى در اسلام«1»
١٦١ ص
(١٠١)
روشها
١٦٢ ص
(١٠٢)
1 ايجاد محيط تربيتى مساعد
١٦٢ ص
(١٠٣)
2 تأمين صحيح نيازها
١٦٧ ص
(١٠٤)
3 روش تكريم شخصيت
١٧٢ ص
(١٠٥)
4 دعوت به ارزشهاى اخلاقى
١٨٥ ص
(١٠٦)
فصل دوم روشهاى تربيت اخلاقى در اسلام«2»
١٩٣ ص
(١٠٧)
5 پرورش نيروى عقلانى
١٩٣ ص
(١٠٨)
6 روش عبرتآموزى
١٩٩ ص
(١٠٩)
7 مداومت بر عمل
٢٠٣ ص
(١١٠)
8 روش تشويق و تنبيه
٢١٤ ص
(١١١)
فصل سوم روشهاى تربيت اخلاقى در اسلام«3»
٢٢٣ ص
(١١٢)
9 نظارت بر خود
٢٢٣ ص
(١١٣)
10 پرورش ايمان
٢٣٤ ص
(١١٤)
منابع
٢٥١ ص
 
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص

اخلاق اسلامى - ديلمى، احمد؛ آذربايجانى، مسعود - الصفحة ١٦٤ - ١ ايجاد محيط تربيتى مساعد

آلبرت بندورا (١٩٧٨) كه از واضعان نظريه يادگيرى اجتماعى است، مهم‌ترين نوع يادگيرى انسان را، يادگيرى مشاهده‌اى مى‌داند كه همان تقليد يا سرمشق‌گيرى است. فرد با انتخاب يك الگو يا سرمشق، به تقليد رفتار آن مى‌پردازد. بندورا، اين نوع يادگيرى را در چهار مرحله توضيح مى‌دهد: مرحله توجه، به ياد سپارى، باز آفرينى و انگيزشى. ويژگى‌هاى حالت تمايز، بار عاطفى، پيچيدگى، برجستگى و ارزش كاربردى در سرمشق، و ظرفيت حسى، سطح برانگيختگى، آمادگى ادراكى و تقويت پيشين در مشاهده‌گر به عملكرد منطبق با رفتار سرمشق مساعدت مى‌كند.[١]

علاوه بر الگوهاى زنده كه محيط تربيتى مساعد را ايجاد مى‌كنند، مربيان مى‌توانند با معرفى اسوه‌هاى اخلاقى و انسانى در گذشته، آنان را حيات مجدد بخشند و با توجه به ويژگى‌هاى يادشده در نظريه بندورا، از جهات بار عاطفى، حالت تمايز، برجستگى و ... روى آنها تأكيد و سرمايه‌گذارى كنند. ترسيم چهره دقيق و كاربردى، و در عين حال محبوب و دوست‌داشتنى اسوه‌ها براى متربيان مى‌تواند خلأ فقدان الگوهاى مورد نياز را در محيط ذهن و روحشان پر كند و به‌تدريج با آنان همانندسازى كنند.

قرآن‌كريم براى بهره‌بردارى از اين شيوه، بسيار غنى است؛ به ويژه آنكه غالب الگوهاى قرآنى، جوان و تأثير گذارند. يوسفْ قهرمانِ مقاومت در مقابل شهوت، جوانان كهف اسوه‌هاى مهاجرت در راه خدا براى رشد و هدايت، اسماعيلْ نمادِ تسليم در مقابل فرمان خدا و ابراهيمِ جوان، عادت‌شكن و بت‌شكن. غير از الگوهاى جوان قرآن، اسوه‌هاى ديگرى نيز هستند كه برخى از آنان بدين قرارند: نوح الگوى پايدارى و استقامت در تبليغ دين، ايوب قهرمان صبر و تحمل در شدايد روزگار، داوود نوجوان نمونه شهامت و شجاعت در مبارزه با طاغوت و ... قرآن در مورد همه اينها مى‌فرمايد: «... آنان [/ پيامبران خدا] كسانى هستند كه خدا هدايتشان كرده است، پس به هدايت آنان اقتدا كن.»[٢]

و بالأخره پيامبراكرم ٦ سرمشق و الگوى مطلق در همه ابعاد زندگى و براى همه جهانيان است؛[٣] زيرا دارنده «خُلق عظيم»، «آينه مكارم اخلاقى» و «رحمةً للعالمين» است.

پدر و مادر و پس از آن معلمان و مربيان نيز نخستين الگوهاى متربيان هستند. نكته تربيتى مهم اين است كه افرادِ داراى موقعيت مهم، موفقيت زياد، دانش و تخصص بالا و يا داراى‌


[١] - ر. ك: روان‌شناسى پرورشى، ص ٣١٤

[٢] - اولئك الذين هدى اللّه فبهديهم اقتده.( سوره انعام، آيه ٩٠)

[٣] - لقد كان لكم فى رسول اللَّه اسوة حسنه.( سوره احزاب، آيه ٢١)