اخلاق اسلامى - ديلمى، احمد؛ آذربايجانى، مسعود - الصفحة ٢٢٨ - ٩ نظارت بر خود

قل يا عبادى الّذين أَسرفوا على أَنفسِهم لا تقنطوا من رح مة الله، ان الله يغفر الذنوب جميعاً، إِنّه هو الغفور الرحيم.[١]

يا أَيّها الذين امنوا توبوا إِلى الله توبةً نصوحاً عسى ربُّكم أَن يكفّر عنكم سيّئاتكم.[٢]

به اين سخنان هم گوشِ جان دهيم:

... جبران معاصى در آن عالم، فرضاً كه اهل نجات و عاقبت امرش سعادت باشد، كار سهلى نيست. فشارها و زحمت‌ها و سوختن‌هايى در دنبال است تا انسان لايق شفاعت شود و مورد رحمت ارحم‌الراحمين گردد. پس اى عزيز! هر چه زودتر دامن همت به كمر زن و عزم را محكم واراده را قوى كن و از گناهان، تا در سنّ جوانى هستى يا در حيات دنيايى مى‌باشى، توبه كن و مگذار فرصت خداداد از دست برود و به تسويلات شيطانى و مكايد نفس امّاره اعتنا نكن.[٣]

سحره فرعون با يك اقدام شجاعانه توبه كردند و به مقام مقربان درگاه الهى دست يافتند.

ابراهيم ادهم، فضيل عياض، حربن يزيد رياحى، جابر جعفى و بودا نمونه‌هاى بارز متحولان واقعى هستند.

پس از انجام توبه، براى استحكام آن و بازنگشتن به رفتار گذشته، بايد يادآورى‌هاى زير را هماره در ياد داشته باشيم:

- پيامبر اكرم ٦: «توبه از گناه آن است كه ديگر به آن بازگشت نكند.»[٤]

- «توبه، نزد خداوند، تنها براى كسانى است كه از روى نادانى و جهالت مرتكب گناه مى‌شوند؛ سپس به‌زودى توبه مى‌كنند؛ اينانند كه خدا توبه‌شان را مى‌پذيرد، و خداوند داناى حكيم است.»[٥]

- «آنان كه چون كار زشتى كنند، يا بر خود ستم روا دارند، خدا را به ياد مى‌آورند و براى گناهانشان آمرزش مى‌خواهند- و چه كسى جز خدا گناهان را مى‌آمرزد؟ و بر آنچه مرتكب شده‌اند، با آنكه مى‌دانند [گناه است‌]، پافشارى نمى‌كنند.»[٦]

[١] - سوره زمر، آيه ٥٣

[٢] - سوره تحريم، آيه ٨

[٣] - چهل حديث، ص ٢٣٣ و ٢٣٤

[٤] - نهج‌الفصاحه، ح ١٢١١

[٥] - سوره نساء، آيه ١٧

[٦] - سوره آل عمران، آيه ١٣٥