اخلاق اسلامى - ديلمى، احمد؛ آذربايجانى، مسعود - الصفحة ٢٤ - د تقسيم مباحث اخلاق اسلامى

٩. توجه به تأثير متقابل حوزه انديشه، ملكات نفسانى و رفتار و كردار بر يكديگر؛

١٠. توجه به جايگاه عقل، گرايش‌هاى فطرى و آثار و تجربيات عملى، در تفسير و عمل به مفاهيم اخلاقى؛

١١. تأكيد بر رشد هماهنگ و متوازن استعدادهاى اخلاقى و پرهيز از افراط و تفريط در آنها؛

١٢. توجه به وضعيت و شرايط خاص مخاطبان در به‌كار بستن دستورهاى اخلاقى.

د. تقسيم مباحث اخلاق اسلامى‌

اخلاق در مفهوم اسلامى آن و در پرتو آنچه از طريق قرآن و رهگذر عترت طاهره : به ما رسيده است، هم به پرسش‌هاى بنيادين علم اخلاق كه امروز در فلسفه اخلاق از آنها گفت‌وگو مى‌شود، پاسخ مى‌دهد و هم انسان كامل و مطلوب را در حوزه صفات نفسانى و الگوهاى مختلف رفتارى مى‌نماياند. افزون بر آن دو، راهكارها و راهبردهاى علمى و اجرايى را براى رسيدن به انسان اسوه و عالى‌ترين مقامات معنوى، نشان مى‌دهد. بنابراين اخلاق اسلامى به‌طور طبيعى و منطقى، به سه فصل زير تقسيم و ترتيب مى‌يابد:

١. برخى مباحث بنيادين و فلسفىِ اخلاق: واقعيت اخلاق و عناصر ضرورى عمل اخلاقى و شناسايى آن.

٢. توصيف زشتى‌ها و زيبايى‌هاى اخلاقى: هم به عنوان صفت نفسانى و هم در حوزه‌هاى مختلف رفتارى.

٣. اخلاق تربيتى: تبيين شيوه‌ها و ابزارهاى آراستن انسان به فضيلت‌ها و پيراستن او از رذيلت‌هاى اخلاقى.