پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٤٢ - بيعت مسلمانان با امام عليه السلام

انبوه مسلمانان با اصرار و پافشارى، به امام رو آورده تا با تحت فشار قرار دادن وى، رهبرى امّت را پذيرا شود ولى امام عليه السّلام با بى‌رغبتى و ترديد با آنان روبرو شد زيرا آن بزرگوار از حق خلافتى كه به وى تعلّق داشت، محروم گشته بود و اكنون كه اوضاع كاملا منحرف گشته و امّت در ورطه سقوط گرفتار آمده و دشوارى‌هاى ريشه‌دار كه مانع دست‌يابى به موفقيّت بود بر سر راهش قرار داشت به او رو آورده بودند، امام عليه السّلام به آنان فرمود:

من نيازى به زمامدارى خود بر شما نمى‌بينم، در كنارتان هستم و هركس را برگزيديد بدان راضى‌ام بنابراين، كسى را انتخاب كنيد.[١]

و فرمود:

زمامدارى خود را به من نسپاريد، اگر من وزير مشاورتان باشم بهتر از اين است كه فرمانروايتان گردم‌[٢]

امام عليه السّلام اوضاع آينده را براى آنان تشريح كرد و فرمود:

مردم! شما به استقبال جريانى مى‌رويد كه چهره‌هاى مختلف و شبهات گوناگونى دارد، دل‌ها براى اين أمر استوار نيست و عقل‌ها ثابت نمى‌ماند.[٣]

امام على عليه السّلام در برابر اصرار و پافشارى جمعيتى كه خواستار زمامدارى حضرت شده بودند بدانان فرمود:

اگر خواسته شما را اجابت كنم طبق آن‌چه خود مى‌دانم با شما رفتار خواهم كرد ... و اگر مرا رها كنيد من نيز مانند يكى از شما به شمار مى‌آيم و شايد فردى شنواتر و مطيع‌تر از شما نسبت به رئيس حكومت باشم كه در اين صورت اگر وزير مشاورتان باشم، بهتر از آن است كه امير و رهبرتان گردم.[٤]

انبوه جمعيتى كه از امام عليه السّلام خواستار پذيرش خلافت از ناحيه امام عليه السّلام‌

[١] . تاريخ طبرى ٣/ ٤٥٠ چاپ مؤسسه اعلمى.

[٢] . همان.

[٣]. نهج البلاغه كلمات قصار ٩٢.

[٤]. نهج البلاغه كلمات قصار ٩٢.