گزيده شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٠٣ - ديدگاه اهل سنت

باره جواز فروش آن اختلاف نظر دارند: حنفيان، مالكيان و شافعيان، فروش مصحف را جايز شمرده‌اند.[١] البته برخى از آنان بويژه شافعيان، به كراهت آن قائل اند و اين قول از شافعى هم نقل شده‌[٢] است. مستند كراهت، از يك سو ضرورتِ تعظيم و بزرگداشت قرآن كريم است- تا ابزار تجارت و منفعت‌طلبى قرار نگيرد- و از سوى ديگر، سيره صحابيان پيامبر صلى الله عليه و آله.[٣] احمد بن حنبل و به تبع او فقهاى حنبلى، با استناد به همين ادلّه‌[٤]، به حرمت بيع مصحف قائل شده‌اند؛[٥] ولى خريدن مصحف از آن رو كه مستلزم روا داشتن ابتذال نسبت به كتاب خدا نيست، جايز است و تنها شمارى از حنبليان، خريدن مصحف را مكروه شمرده‌اند.[٦]

به نظر بيشتر مذاهب اهل سنّت، فروختن مصحف قرآن به شخص كافر جايز نيست؛ زيرا موجب اهانت به قرآن مى‌گردد؛[٧] ولى حنفيان فروش قرآن به كافر را مجاز دانسته‌اند و البته بر كافر نيز واجب مى‌دانند كه آن را به مسلمانى بفروشد.[٨] از جمله ادلّه قائلان به حرمت، اين حديث نبوى است كه از مسافرت كردن مسلمانى كه قرآن را به همراه دارد، به سرزمين دشمن، نهى فرموده است.[٩] همچنين در صورت حرمت فروش مصحف به مسلمان، به طريق اولى‌، فروش آن به كافر حرام خواهد بود.

[١]. المجموع: ج ٩ ص ٢٥٢؛ الشرح الكبير: ج ٤ ص ١٢- ١٣؛ فقه السنة: ج ٣ ص ٨٨.

[٢]. ر. ك: المجموع: ج ٩ ص ٢٥٢؛ المحلّى: ج ٩ ص ٤٤- ٤٧؛ روضة الطالبين: ج ٣ ص ٨٧.

[٣]. المجموع: ج ٩ ص ٢٥٢؛ الإنصاف: ج ٤ ص ٢٧٨- ٢٨٠.

[٤]. ر. ك: المغنى: ج ٤ ص ٣٠٦؛ فيض الرحمن: ص ٣٨٤.

[٥]. المجموع: ج ٩ ص ٢٥٢؛ المغنى: ج ٤ ص ٣٠٦؛ فيض الرحمن: ص ٣٨٤؛ الإنصاف: ج ٤ ص ٢٧٩.

[٦]. الإنصاف: ج ٤ ص ٢٧٨- ٢٧٩؛ كشاف القناع: ج ١ ص ١٧٧.

[٧]. المغنى: ج ٤ ص ٣٠٦؛ إعانة الطالبين: ج ٤ ص ٣٢٤؛ المجموع: ج ٩ ص ٣٥٤.

[٨]. المبسوط: ج ١٣ ص ١٣٣؛ المغنى: ج ٤ ص ٣٠٦.

[٩]. المغنى: ج ٤ ص ٣٠٦.