گزيده شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٥٦ - ٢ - ٣ قرآن، تاريخ و فلسفه تاريخ

بر همين اساس بود كه پيامبر، پيروزى خود را در برابر تمام دشمنان توانمند، نويد داد:

«أَمْ يَقُولُونَ نَحْنُ جَمِيعٌ مُنْتَصِرٌ\* سَيُهْزَمُ الْجَمْعُ وَ يُوَلُّونَ الدُّبُرَ.[١]

يا مى‌گويند ما همگى انتقام‌گيرنده هستيم. زودا كه اين جمع در هم شكسته شود و پشت كنند».

«يُرِيدُونَ لِيُطْفِؤُا نُورَ اللَّهِ بِأَفْواهِهِمْ وَ اللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْكافِرُونَ‌\* هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى‌ وَ دِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ‌.[٢]

مى‌خواهند با دهانشان نور خدا را خاموش كنند، و خداوند نورش را تمام كننده است؛ هر چند كافران خوش ندارند. او است آن كه پيامبرش را با هدايت و دين حق فرستاد، تا آن را بر همه دين‌ها فائق گرداند؛ هر چند مشركان خوش ندارند».

«إِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنا وَ الَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ يَوْمَ يَقُومُ الْأَشْهادُ.[٣]

ما يارى مى‌كنيم فرستادگانمان را و آنان را كه در زندگى دنيايى ايمان آوردند، و در روزى كه گواهان بر پا خيزند».

«كَذلِكَ يَضْرِبُ اللَّهُ الْحَقَّ وَ الْباطِلَ فَأَمَّا الزَّبَدُ فَيَذْهَبُ جُفاءً وَ أَمَّا ما يَنْفَعُ النَّاسَ فَيَمْكُثُ فِي الْأَرْضِ‌.[٤]

اين چنين خداوند حق و باطل را مثل مى‌كند: اما كف، بيرون افتاده، از ميان مى‌رود، ولى آنچه براى مردم سودمند است در زمين ماندگار مى‌شود».

«إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ‌.[٥]

[١]. قمر: آيه ٤٤- ٤٥.

[٢]. صف: آيه ٨- ٩.

[٣]. غافر: آيه ٥١.

[٤]. رعد: آيه ١٧.

[٥]. حجر: آيه ٩.