گزيده شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٣٨ - تشبيه

دور آن را آب مى‌پندارد».

مَثَل ايمانيان در استوارى، چون بنايى است پولادين و در بالندگى، چون گياهى پر از طراوت و شادابى:

«كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ‌.[١]

گويى بنايى آهنين اند».

«كَزَرْعٍ أَخْرَجَ شَطْأَهُ فَآزَرَهُ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوى‌ عَلى‌ سُوقِهِ‌.[٢]

همانند زراعتى كه جوانه‌هاى خود را خارج ساخته، سپس به تقويت آن پرداخته است تا محكم شده و بر پاى خود ايستاده است».

جهنم، گويى موجود زنده‌اى است؛ داراى فريادى قهرآميز و زفيرى دهشت‌انگيز:

«كَلَّا إِنَّها لَظى‌\* نَزَّاعَةً لِلشَّوى‌\* تَدْعُوا مَنْ أَدْبَرَ وَ تَوَلَّى‌.[٣]

امّا هرگز چنين نيست، شعله‌هاى سوزان آتش است. دست و پا و پوست سر را مى‌كند و مى‌بَرَد. و كسانى را كه به فرمان خدا پشت كردند، صدا مى‌زند».

«إِذا رَأَتْهُمْ مِنْ مَكانٍ بَعِيدٍ سَمِعُوا لَها تَغَيُّظاً وَ زَفِيراً.[٤]

هنگامى كه اين آتش آنان را از مكانى دور ببيند، صداى وحشتناك و خشم‌آلودش را كه با نفس زدن شديد همراه است مى‌شنويد».

«إِذا أُلْقُوا فِيها سَمِعُوا لَها شَهِيقاً وَ هِيَ تَفُورُ\* تَكادُ تَمَيَّزُ مِنَ الْغَيْظِ.[٥]

هنگامى كه در آن افكنده شوند، صداى وحشتناكى از آن مى‌شنوند و اين در حالى است كه پيوسته مى‌جوشد. نزديك است (دوزخ) از شدّت غضب پاره پاره شود».

[١]. صف: آيه ٤.

[٢]. فتح: آيه ٢٩.

[٣]. معارج: آيه ١٥- ١٧.

[٤]. فرقان: آيه ١٢.

[٥]. ملك: آيه ٨- ٩.