٤٨١. امام باقر عليه السلام‌- در باره اين سخن خداى عز و جل: «وَ نَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي؛[١] از روح خويش در او دميدم»-: روحى است كه خدا آن را انتخاب كرده و برگزيده و آفريده و به خودش نسبت داده است و آن را بر همه روح‌ها برترى بخشيده است. پس از آن، فرمان داده تا از آن در آدم عليه السلام دميده شود.[٢]

٤٨٢. معانى الأخبار- به نقل از محمّد بن عيسى بن عبيد-: از امام هادى عليه السلام در مورد اين سخن خداى عز و جل: «و روز رستاخيز، زمين، يكسره در قبضه [قدرت‌] اوست و آسمان‌ها به دست راست او پيچيده مى‌شوند» پرسيدم.

امام عليه السلام فرمود: «اين، بيانگر توبيخ خداى پاك و بلند مرتبه، نسبت به كسى است كه او را به آفريده‌اش همانند مى‌سازد. آيا نمى‌بينى كه مى‌فرمايد: «و خدا را چنان كه شايسته اوست، نشناختند، و روز رستاخيز، زمين، يكسره در قبضه [قدرت‌] اوست و آسمان‌ها به دست راست او پيچيده مى‌شوند»، همان طور كه خداى عز و جل فرمود: «و خدا را چنان كه شايسته اوست، نشناختند، آن گاه كه گفتند: خدا بر هيچ آدمى، هيچ چيز، فرو نفرستاد»[٣] و آن گاه، خدا خودش را از [داشتن‌] قبضه و دست راست پيراسته كرد و فرمود: «پاك است او، و برتر است از آنچه با او شريك مى‌گيرند».[٤]

[١]. حِجر: آيه ٢٩، ص: آيه ٧٢.

[٢].

روحٌ اختارَهُ اللَّهُ وَاصطَفاهُ وخَلَقَهُ وأضافَهُ إلى‌ نَفسِهِ، وفَضَّلَهُ عَلى‌ جَميعِ الأَرواحِ، فَأَمَرَ فَنُفِخَ مِنهُ في آدَمَ‌ ( التوحيد: ص ١٧٠ ح ١، معانى الأخبار: ص ١٦ ص ١١).

[٣]. انعام: آيه ٩١.

[٤].

سَأَلتُ أَبَا الحَسَنِ عَلِيَّ بنَ مُحَمَّدٍ العَسكَرِيَّ عليه السلام عَن قَولِ اللَّهِ عز و جل:« وَ الْأَرْضُ جَمِيعاً قَبْضَتُهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ السَّماواتُ مَطْوِيَّاتٌ بِيَمِينِهِ»، فَقالَ: ذلِكَ تَعييرُ اللَّهِ- تَبارَكَ وتَعالى‌- لِمنَ شَبَّهَهُ بِخَلقِهِ، ألا تَرى‌ أنَّهُ قالَ:« وَ ما قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ وَ الْأَرْضُ جَمِيعاً قَبْضَتُهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ السَّماواتُ مَطْوِيَّاتٌ بِيَمِينِهِ» كَما قالَ عز و جل:« وَ ما قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ إِذْ قالُوا ما أَنْزَلَ اللَّهُ عَلى‌ بَشَرٍ مِنْ شَيْ‌ءٍ»، ثُمَّ نَزَّهَ عز و جل نَفَسَهُ عَنِ القَبضَةِ وَاليَمينِ فَقالَ:« سُبْحانَهُ وَ تَعالى‌ عَمَّا يُشْرِكُونَ» ( معانى الأخبار: ص ١٤ ح ٤، التوحيد: ص ١٦٠ ح ١).