گزيده شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٥٢ - ٤/ ٥ تفسير مصداقى

ايمانشان را به ستم نياميختند»[١] نازل شد، اين گفته بر مسلمانان، سخت آمد. گفتند: اى پيامبر خدا! كدام يك از ماست كه به خود، ستم نكند [و مرتكب گناه نشود]؟

فرمود: «مراد، اين نيست؛ بلكه مقصود، شرك است. آيا نشنيده‌ايد كه لقمان در مقام اندرز به فرزندش گفت: «پسر عزيزم! به خدا شرك مياور كه به راستى، شرك، ستمى بزرگ است»[٢]؟».[٣]

٤٦٣. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌- در باره اين سخن خداوند عز و جل: «هَلْ جَزاءُ الْإِحْسانِ إِلَّا الْإِحْسانُ؛[٤] آيا پاداش نيكى كردن، جز نيكى كردن است؟»-: خدا مى‌فرمايد: پاداش كسى كه نعمت توحيد را به او داده‌ام، چيزى جز بهشت نيست.[٥]

٤٦٤. امام على عليه السلام: صله رحم كنيد، هرچند با سلام دادن. خداوند- تبارك و تعالى- مى‌فرمايد: «از خدايى كه به [سوگند با نام‌] او از همديگر درخواست مى‌كنيد، پروا نماييد و زنهار كه از خويشان ببريد. هر آينه خداوند، نگهبان شماست»[٦].[٧]

٤٦٥. امام باقر عليه السلام‌- در باره اين سخن خداى متعال: «قُلْ كَفى‌ بِاللَّهِ شَهِيداً بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ؛[٨] بگو: خدا كافى است و آن كس كه نزد او علم كتاب است، ميان من و شما گواه باشد»-:

---

[١]. انعام: آيه ٨٢.

[٢]. لقمان: آيه ١٣.

[٣]. لَمّا نَزَلَت:« الَّذِينَ آمَنُوا وَ لَمْ يَلْبِسُوا إِيمانَهُمْ بِظُلْمٍ» شَقَّ ذلِكَ عَلَى المُسلِمينَ، فَقالوا: يا رَسولَ اللَّهِ، أيُّنا لا يَظلِمُ نَفسَهُ؟ قالَ صلى الله عليه و آله:

لَيسَ ذلِكَ، إنَّما هُوَ الشِّركُ، ألَم تَسمَعوا ما قالَ لُقمانُ لِابنِهِ وهُوَ يَعِظُهُ:« يا بُنَيَّ لا تُشْرِكْ بِاللَّهِ إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ» ( صحيح البخارى: ج ٣ ص ١٢٦٢ ح ٣٢٤٦، صحيح مسلم: ج ١ ص ١١٤ ح ١٩٧).

[٤]. الرحمن: آيه ٦٠.

[٥].

إنَّ اللَّهَ عز و جل قالَ: ما جَزاءُ مَن أنعَمتُ عَلَيهِ بِالتَّوحيدِ إلَّاالجَنَّةُ ( التوحيد: ص ٢٨ ح ٢٩، الأمالى، طوسى: ص ٤٣٠ ح ٩٦٠).

[٦]. نساء: آيه ١.

[٧].

صِلوا أرحامَكُم ولَو بِالتَّسليمِ؛ يَقولُ اللَّهُ تَبارَكَ وتَعالى‌:« وَ اتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي تَسائَلُونَ بِهِ وَ الْأَرْحامَ إِنَّ اللَّهَ كانَ عَلَيْكُمْ رَقِيباً» ( الكافى: ج ٢ ص ١٥٥ ح ٢٢، الخصال: ص ٦١٣ ح ١٠).

[٨]. رعد: آيه ٤٣.