گزيده شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٩٣ - و - جواب دادن
مىكنيد»[١] را برايشان خواندم، گفتند: پروردگارا! هيچ يك از نعمتهاى تو را انكار نمىكنيم».[٢]
٣٩٤. امام صادق عليه السلام: هر گاه خواستى چيزى بكارى، مشتى بذر بردار و رو به قبله كن و سه مرتبه بگو: «آيا آنچه را كِشت مىكنيد، ديدهايد؟ آيا شما آن را [بى يارى ما] زراعت مىكنيد، يا ماييم كه زراعت مىكنيم؟»[٣]. سپس سه مرتبه مىگويى: نه! كشتگر خداست. آن گاه بگو:
بار خدايا! اين دانه را با بركت قرار ده و با آن به ما سلامت، روزى كن. سپس آن مشت بذرى را كه در دست دارى، در مزرعه بپاش.[٤]
٣٩٥. امام صادق عليه السلام: هر كس سوره «الرحمان» را بخواند و با هر بار گفتنِ «كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مىكنيد؟»، بگويد: «پروردگارا! هيچ يك از نعمتهاى تو را انكار نمىكنم»، اگر شبْ اين سوره را خوانده باشد و آن شبْ بميرد، شهيد مرده است و اگر روزْ خوانده باشد و آن روز بميرد، باز هم شهيد مرده است.[٥]
[١]. الرحمن: آيه ١٣.
[٢].
لَمّا قَرَأَ رَسولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله« الرَّحمنَ» عَلَى النّاسِ سَكَتوا فَلَم يَقولوا شَيئاً، فَقالَ رَسولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله: الجِنُّ كانوا أحسَنَ جَواباً مِنكُم لَمّا قَرَأتُ عَلَيهِم« فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ» قالوا: لا ولا بِشَيءٍ مِن آلائِكَ رَبَّنا نُكَذِّبُ ( مجمع البيان: ج ٩ ص ١٤٠، المناقب، ابن شهرآشوب: ج ١ ص ٤٧).[٣]. واقعه: آيه ٦٣ و ٦٤.
[٤].
إذا أرَدتَ أن تَزرَعَ زَرعاً فَخُذ قَبضَةً مِنَ البَذرِ وَاستَقبِلِ القِبلَةَ وقُل:« أَ فَرَأَيْتُمْ ما تَحْرُثُونَ\* أَ أَنْتُمْ تَزْرَعُونَهُ أَمْ نَحْنُ الزَّارِعُونَ»- ثَلاثَ مَرّاتٍ- ثُمَّ تَقولُ: بَلِ اللَّهُ الزّارِعُ، ثَلاثَ مَرّاتٍ، ثُمَّ قُل: اللَّهُمَّ اجعَلهُ حَبّاً مُبارَكاً وَارزُقنا فيهِ السَّلامَةَ. ثُمَّ انثُرِ القَبضَةَ الَّتي في يَدِكَ فِي القَراحِ ( الكافى: ج ٥ ص ٢٦٢ ح ١، مكارم الأخلاق: ج ٢ ص ١٦١ ح ٢٣٩٤).[٥].
مَن قَرَأَ سورَةَ الرَّحمنِ فَقالَ عِندَ كُلِ« فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ»: لا بِشَيءٍ مِن آلائِكَ رَبِّ اكَذِّبُ، فَإِن قَرَأَها لَيلًا ثُمَّ ماتَ ماتَ شَهيداً، وإن قَرَأَها نَهاراً فَماتَ ماتَ شَهيداً ( ثواب الأعمال: ص ١٤٤ ح ٢، الدعوات: ص ٢١٩ ح ٥٩٦).