گزيده شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٣٠ - ١/ ٤ آموختن قرآن به فرزند

٢٧٠. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس يك آيه از كتاب خدا را آموزش دهد، پاداش آن آيه تا زمانى كه تلاوت گردد، به او داده مى‌شود.[١]

١/ ٣ حقّ آموزگار قرآن‌

٢٧١. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس آيه‌اى از كتاب خدا را به بنده‌اى بياموزد، مولاى اوست و شايسته نيست كه آن بنده، او را تنها [و بى‌ياور] بگذارد و خودش را بر او ترجيح دهد.[٢]

٢٧٢. الكافى‌- به نقل از فضل بن ابى قَرّه-: به امام صادق عليه السلام گفتم: اينان مى‌گويند: درآمد معلّم [قرآن‌]، حرام است.

فرمود: «دروغ مى‌گويند. دشمنان خدا [يند]! آنها [با اين بهانه‌ها] مى‌خواهند كه قرآن را تعليم ندهند. اگر كسى [يه اندازه‌] ديه فرزندش را هم به معلّم بدهد، براى معلّم، حلال است».[٣]

١/ ٤ آموختن قرآن به فرزند

٢٧٣. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: قرآن را بياموزيد؛ زيرا در روز قيامت، به صورت جوانى زيبا و رنگ‌پريده،[٤] نزد صاحب خود مى‌آيد و به او مى‌گويد: «منم آن كسى كه موجب شدم‌

---

[١].

مَن عَلَّمَ آيَةً في كِتابِ اللَّهِ تَعالى‌، كانَ لَهُ أجرُها ما تُلِيَت‌ ( مستدرك الوسائل: ج ٤ ص ٢٣٥ ح ٤٥٨١؛ سلسلة الأحاديث الصحيحة: ج ٣ ص ٣٢٣ ح ١٣٣٥).

[٢].

مَن عَلَّمَ عَبداً آيَةً مِن كِتابِ اللَّهِ فَهُوَ مَولاهُ، لا يَنبَغي لَهُ أن يَخذُلَهُ، ولا يَستَأثِرَ عَلَيهِ‌ ( المعجم الكبير: ج ٨ ص ١١٢ ح ٧٥٢٨، مسند الشاميّين: ج ٢ ص ٧ ح ٨١٨).

[٣].

قُلتُ لِأَبي عَبدِاللَّهِ عليه السلام: هؤُلاءِ يَقولونَ: إنَّ كَسبَ المُعَلِّمِ سُحتٌ، فَقالَ: كَذَبوا- أعداءُ اللَّهِ-! إنَّما أرادوا أن لا يُعَلِّمُوا القُرآنَ، لَو أنَّ المُعَلِّمَ أعطاهُ رَجُلٌ دِيَةَ وَلَدِهِ كانَ لِلمُعَلِّمِ مُباحاً ( الكافى: ج ٥ ص ١٢١ ح ٢، تهذيب الأحكام: ج ٦ ص ٣٦٥ ح ١٠٤٦).

[٤]. واژه« شاحب اللَّون»- كه در متن عربى حديث آمده- شايد به معناى رنگ روشن و شفّاف باشد، اگرچه در كتب لغت، به اين معنا نيامده است.