گزيده شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٢٣ - ٩/ ٦ پنهان ماندن بخشى از كتابهاى آسمانى توسط گروهى از اهل كتاب
حديث
١٣٨. امام على عليه السلام: دست چپىها عبارت اند از يهود و نصارا. خداوند عز و جل مىفرمايد: «كسانى كه به آنها كتاب داديم، او را چنان مىشناسند كه فرزندانشان را مىشناسند»؛ يعنى در تورات و انجيل، محمّد و ولايت را به همان سان مىشناسند كه فرزندان خود را در خانههايشان مىشناسند. «و گروهى از ايشان، حقيقت را مىپوشانند، در حالى كه مىدانند حق، از جانب پروردگار توست» و تو، فرستاده خداوند به سوى ايشان هستى. «پس مبادا از ترديد كنندگان باشى»[١]. و چون آنان (يهود و نصارا)، آنچه را مىشناختند [كه تو فرستاده خدا هستى]، انكار كردند، خداوند، ايشان را به اين بلا گرفتار نمود و روح ايمان را از آنها گرفت و تنها سه روح را در كالبدهايشان، جاى داد: روح قُوّت، روح شهوت و روح بدن. سپس ايشان را در زمره چارپايان به شمار آورد و فرمود: «آنان، جز به مانند چارپايان نيستند»[٢]؛ زيرا چارپا نيز با روح قوّت، بار مىكشد و با روح شهوت، علف مىخورَد و با روح بدن، حركت مىكند.[٣]
١٣٩. امام صادق عليه السلام: اين آيه، در باره يهود و نصارا نازل شد. خداوند- تبارك و تعالى- مىفرمايد: «كسانى كه به آنان كتاب داديم»، يعنى تورات و انجيل را. «او را مىشناسند»، يعنى پيامبر خدا صلى الله عليه و آله را. «همچنان كه فرزندان خود را مىشناسند»؛ زيرا خداوند در تورات و زبور و انجيل، اوصاف محمّد صلى الله عليه و آله و خصوصيات ياران او و مبعوث شدن و هجرت
[١]. بقره: آيه ١٤٦ و ١٤٧.
[٢]. فرقان: آيه ٤٤.
[٣].
أمّا أصحابُ المَشأَمَةِ فَهُمُ اليَهودُ وَالنَّصارى، يَقولُ اللَّهُ عز و جل:« الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ يَعْرِفُونَهُ كَما يَعْرِفُونَ أَبْناءَهُمْ» يَعرِفونَ مُحَمَّداً وَالوِلايَةَ فِي التَّوراةِ وَالإِنجيلِ كَما يَعرِفونَ أبناءَهُم في مَنازِلِهِم« وَ إِنَّ فَرِيقاً مِنْهُمْ لَيَكْتُمُونَ الْحَقَّ وَ هُمْ يَعْلَمُونَ\* الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ» أنَّكَ الرَّسولُ إلَيهِم« فَلا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِينَ» فَلَمّا جَحَدوا ما عَرَفُوا ابتَلاهُمُ اللَّهُ بِذلِكَ فَسَلَبَهُم روحَ الإِيمانِ، وأسكَنَ أبدانَهُم ثَلاثَةَ أرواحٍ: روحَ القُوَّةِ، وروحَ الشَّهوَةِ، وروحَ البَدَنِ، ثُمَّ أضافَهُم إلَى الأَنعامِ فَقالَ:« إِنْ هُمْ إِلَّا كَالْأَنْعامِ» لِأَنَّ الدّابَّةَ إنَّما تَحمِلُ بِروحِ القُوَّةِ، وتَعتَلِفُ بِروحِ الشَّهوَةِ، وتَسيرُ بِروحِ البَدَنِ ( الكافى: ج ٢ ص ٢٨٣ ح ١٦، بصائر الدرجات: ص ٤٥٠).