«همانان كه از اين فرستاده، پيامبر درس‌ناخوانده- كه [نام‌] او را نزد خود، در تورات و انجيل، نوشته مى‌يابند-، پيروى مى‌كنند. [پيامبرى است كه‌] آنان را به كار پسنديده، فرمان مى‌دهد و از كار ناپسند، باز مى‌دارد و براى آنان، چيزهاى پاكيزه را حلال مى‌كند و چيزهاى ناپاك را برايشان حرام مى‌گردانَد و از [دوش‌] آنان، قيد و بندهايى را كه بر ايشان بوده است، بر مى‌دارد. پس كسانى كه به او ايمان آوردند و بزرگش داشتند و يارى‌اش دادند و از نورى كه با او نازل شده است، پيروى كردند، آنان همان رستگاران اند».[٢]

حديث‌

١٣٢. الطبقات الكبرى‌- به نقل از ابو هُرَيره-: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به خانه مدراس‌[٣] رفت و فرمود:

«عالم‌ترينِ خود را نزد من بفرستيد».

گفتند: عبد اللَّه بن صوريا [، عالِم‌ترينِ ما] است. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله با او خلوت كرد و وى را به دينش و به نعمت‌هايى كه خدا به ايشان (بنى اسرائيل) داد، و گزْانَگبين و بِلدِرچينى كه به ايشان خورانْد، و ابرى كه بر سرشان سايه‌افكن ساخت، سوگند داد و

[١].

اعطيتُ السُّوَرَ الطِّوالَ مَكانَ التَّوراةِ، واعطيتُ المِئينَ مَكانَ الإِنجيلِ، واعطيتُ المَثانِيَ مَكانَ الزَّبورِ، وفُضِّلتُ بِالمُفَصَّلِ؛ ثَمانٌ وسِتّونَ سورَةً، وهُوَ مُهَيمِنٌ عَلى‌ سائِرِ الكُتُبِ، وَالتَّوراةِ لِموسى‌ وَالإِنجيلِ لِعيسى‌ وَالزَّبورِ لِداوودَ ( الكافى: ج ٢ ص ٦٠١ ح ١٠).

[٢]. اعراف: آيه ١٥٧:« الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَّ الْأُمِّيَّ الَّذِي يَجِدُونَهُ مَكْتُوباً عِنْدَهُمْ فِي التَّوْراةِ وَ الْإِنْجِيلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهاهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ يُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّباتِ وَ يُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبائِثَ وَ يَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَ الْأَغْلالَ الَّتِي كانَتْ عَلَيْهِمْ فَالَّذِينَ آمَنُوا بِهِ وَ عَزَّرُوهُ وَ نَصَرُوهُ وَ اتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِي أُنْزِلَ مَعَهُ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ».

[٣]. يعنى خانه بزرگ و مُدرّس تورات يا جايگاه تدريس آن( ر. ك: فتح البارى: ج ١٢ ص ٢٨٣).