گزيده شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٧٦ - ٢ جامعيت هدايتى

«الر كِتابٌ أَنْزَلْناهُ إِلَيْكَ لِتُخْرِجَ النَّاسَ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ.[١]

الف- لام- را. ما قرآن را بر تو (پيامبر) نازل كرديم تا با آن مردم را از تاريكى‌ها به سوى نور بيرون برى».

«وَ نُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ ما هُوَ شِفاءٌ وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ‌.[٢]

و ما از قرآن آنچه براى مؤمنان شفا و رحمت است نازل مى‌كنيم».

«شَهْرُ رَمَضانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدىً لِلنَّاسِ‌.[٣]

ماه رمضان ماهى كه قرآن در آن فرو فرستاده شد، در حالى كه براى عموم مردم رهنمود است».

شيخ طوسى‌[٤] و طبرسى‌ «تِبْياناً لِكُلِّ شَيْ‌ءٍ» را بيان مشكلاتى دانسته‌اند كه مربوط به امور دين است.[٥] زمخشرى نيز آيه را در ارتباط با امور دينى وبيان امور مربوط به سعادت افراد دانسته است.[٦] علامه طباطبائى نيز با توجه به نقش هدايتى قرآن، مراد از «كل شى‌ء» را همه چيزهايى دانسته كه بازگشت آنها به هدايت است، از معارف مرتبط به مبدأ و معاد گرفته تا اخلاق فاضله، احكام و اديان الهى و قصص و مواعظى كه مردم در هدايت وراه يافتنشان به آن محتاج‌اند.[٧]

رواياتى نيز وجود دارند كه قرآن را در بيان احكام و قوانين مورد نياز مردم براى زندگى سعادتمندانه، جامع دانسته‌اند. در نقلى از امام على عليه السلام آمده است كه: «خدا حكمى از دين خود را بر شما پنهان نگذاشت و هيچ مطلبى را كه مورد رضايت و

[١]. ابراهيم: آيه ١.

[٢]. اسرا: آيه ٨٢.

[٣]. بقره: آيه ١٨٥.

[٤]. التبيان فى تفسير القرآن: ج ٦ ص ٤١٨.

[٥]. مجمع البيان: ج ٦ ص ٤١٦.

[٦]. الكشاف: ج ٢ ص ٦٢٨.

[٧]. الميزان فى تفسير القرآن: ج ١٢ ص ٣٢٥.