گزيده شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٢٨ - ١ - ٤ نظم و اسلوب

و خواه آن هنگام كه سخن از احتجاج و استدلال و ابطال يك پندار نادرست است:

«يا أَيُّهَا النَّاسُ ضُرِبَ مَثَلٌ فَاسْتَمِعُوا لَهُ إِنَّ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ لَنْ يَخْلُقُوا ذُباباً وَ لَوِ اجْتَمَعُوا لَهُ وَ إِنْ يَسْلُبْهُمُ الذُّبابُ شَيْئاً لا يَسْتَنْقِذُوهُ مِنْهُ ضَعُفَ الطَّالِبُ وَ الْمَطْلُوبُ‌.[١]

هان اى مردمان، مثلى زده شده، به آن گوش فرا دهيد. آنهايى كه به جز خداوند خوانده مى‌شوند، اگر همه‌شان گرد آيند نتوانند مگسى بيافرينند. و اگر مگس چيزى از آنها بربايد، نتوانند آن را نجات دهند. خواهان و خواسته، هر دو ناتوان‌اند».

و چه هنگام بشارت و ترغيب:

«وَ أُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ غَيْرَ بَعِيدٍ\* هذا ما تُوعَدُونَ لِكُلِّ أَوَّابٍ حَفِيظٍ\* مَنْ خَشِيَ الرَّحْمنَ بِالْغَيْبِ وَ جاءَ بِقَلْبٍ مُنِيبٍ\* ادْخُلُوها بِسَلامٍ ذلِكَ يَوْمُ الْخُلُودِ\* لَهُمْ ما يَشاؤُنَ فِيها وَ لَدَيْنا مَزِيدٌ.[٢]

بهشت براى پرهيزكاران نزديك گردانيده شده، بى آن كه دور باشد. اين آن وعده‌اى است كه براى توبه‌كننده نگهبان داده شده است. هر كس در نهان از خداى رحمان بترسد و با دلى توبه‌كار بازآيد. به سلامت وارد آن شويد در روز جاودان. آنها هر چه بخواهند در آن هست. و نزد ما افزون هم هست».

و چه گاه هشدار و ترهيب:

«فَإِذا جاءَتِ الصَّاخَّةُ ... أُولئِكَ هُمُ الْكَفَرَةُ الْفَجَرَةُ.[٣]

و چون آن فرياد گوش‌خراش در رسد، ... آنان همان كافران فاجرند».

يا به هنگام گزارش زيبايى سيرت پيامبران الهى:

«قالَ إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ آتانِيَ الْكِتابَ وَ جَعَلَنِي نَبِيًّا ... وَ لَمْ يَجْعَلْنِي جَبَّاراً شَقِيًّا.[٤]

[١]. حج: آيه ٧٣.

[٢]. ق: آيه ٣١- ٣٥.

[٣]. عبس: آيه ٣٣- ٤٢.

[٤]. مريم: آيه ٣٠- ٣٢.