گزيده شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٨٧ - ٥/ ٢ - ١ فصاحت و بلاغت

عيسى را با حربه طبابت؟ و محمّد- كه درود خدا بر او و خاندانش و بر همه پيامبران باد- را با گفتار و سخن؟

امام هادى عليه السلام فرمود: «زمانى كه خداوند، موسى عليه السلام را فرستاد، جادوگرى در ميان مردم روزگار او، رواج داشت. از اين رو، او از طرف خداوند، چيزى براى مردم آورد كه آنان، توان انجام دادن مانند آن را نداشتند و بدان وسيله، جادوى آنها را باطل ساخت و حجّت را بر آنان، تمام كرد.

و عيسى عليه السلام را در زمانى فرستاد كه فلج و زمينگيرى، شيوع داشت و مردم، به طبابت نياز داشتند. از اين رو، عيسى عليه السلام از نزد خداوند، چيزى برايشان آورد كه مانند آن را نداشتند، و او به اذن خدا، مردگان را زنده كرد و كور مادرزاد و پيس را شفا داد و بدين وسيله، حجّت را بر آنان تمام كرد.

و محمّد صلى الله عليه و آله را در ميان مردم روزگاران فرستاد كه خطابه و سخنورى (به گمانم شعر را هم فرمود) در ميان مردم روزگارش رايج بود. پس ايشان از نزد خداوند، مواعظ و حكمت‌هايى آورد كه به وسيله آن، گفتار ايشان را باطل ساخت و حجّت را بر آنها تمام كرد».[١]

٧٧. اسد الغابة- در شرح حال خالد بن عقبه-: او نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و گفت: قرآن را برايم‌

---

[١].

قالَ ابنُ السِّكّيتِ لِأَبِي الحَسَنِ عليه السلام: لِماذا بَعَثَ اللَّهُ موسَى بنَ عِمرانَ عليه السلام بِالعَصا ويَدِهِ البَيضاءِ وآلَةِ السِّحرِ؟ وبَعَثَ عيسى‌ بِآلَةِ الطِّبِّ؟ وبَعَثَ مُحَمَّداً- صَلَّى اللَّهُ عَلَيهِ وآلِهِ وعَلى‌ جَميعِ الأَنبِياءِ- بِالكَلامِ وَالخُطَبِ؟ فَقالَ أبُو الحَسَنِ عليه السلام: إنَّ اللَّهَ لَمّا بَعَثَ موسى‌ عليه السلام كانَ الغالِبُ عَلى‌ أهلِ عَصرِهِ السِّحرَ، فَأَتاهُم مِن عِندِ اللَّهِ بِما لَم يَكُن في وُسعِهِم مِثلُهُ، وما أبطَلَ بِهِ سِحرَهُم، وأثبَتَ بِهِ الحُجَّةَ عَلَيهِم. وإنَّ اللَّهَ بَعَثَ عيسى‌ عليه السلام في وَقتٍ قَد ظَهَرَت فيهِ الزَّماناتُ وَاحتاجَ النّاسُ إلَى الطِّبِّ، فَأَتاهُم مِن عِندِ اللَّهِ بِما لَم يَكُن عِندَهُم مِثلُهُ، وبِما أحيا لَهُمُ المَوتى‌، وأبرَأَ الأَكمَهَ وَالأَبرَصَ بِإِذنِ اللَّهِ، وأثبَتَ بِهِ الحُجَّةَ عَلَيهِم. وإنَّ اللَّهَ بَعَثَ مُحَمَّداً صلى الله عليه و آله في وَقتٍ كانَ الغالِبُ عَلى‌ أهلِ عَصرِهِ الخُطَبَ وَالكَلامَ- وأظُنُّهُ قالَ: الشِّعرَ- فَأَتاهُم مِن عِندِ اللَّهِ مِن مَواعِظِهِ وَحِكَمِهِ ما أبطَلَ بِهِ قَولَهُم، وأثبَتَ بِهِ الحُجَّةَ عَلَيهِم‌ ( الكافى: ج ١ ص ٢٤ ح ٢٠، عيون أخبار الرضا عليه السلام: ج ٢ ص ٧٩ ح ١٢).