شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٤٣ - الف - تدبر(انديشيدن)

«آيا به آيات قرآن نمى‌انديشند، يا بر دل‌هايشان قفل‌هايى نهاده شده است؟».

«آيا در قرآن نمى‌انديشند؟ اگر از نزد غير خدا بود، بى‌گمان در آن، ناسازگارىِ بسيار مى‌يافتند».

«آيا در [عظمتِ‌] اين سخن نينديشيده‌اند، يا چيزى براى آنان آمده كه براى پدران پيشين آنها نيامده است؟».

«و اين قرآن را به سوى تو فرود آورديم تا براى مردم، آنچه را به سوى ايشان نازل شده است، توضيح دهى، و اميد كه آنان بينديشند».

«الف، لام، را. اين است آيات كتاب روشنگر. ما آن را قرآنى عربى نازل كرديم. باشد كه بينديشيد».

حديث‌

١٢٩٣. شعب الإيمان‌- به نقل از ابو سعيد خُدْرى-: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «بهره چشمانتان را از عبادت، به آنها بدهيد».

گفته شد: اى پيامبر خدا! بهره آنها از عبادت چيست؟

فرمود: «نگريستن در قرآن و انديشيدن در آن و عبرت گرفتن از شگفتى‌هاى آن».

١٢٩٤. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌- در خطبه غدير-: اى مردم! در قرآن، تدبّر كنيد و آيات آن را بفهميد و به محكماتش نظر كنيد و دنبال آيات متشابهش نرويد.

١٢٩٥. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌: بيچاره كسى كه اين آيه را بخواند و در آن نينديشد؛ يعنى آيه «همانا در آفرينش آسمان‌ها و زمين ...» تا آخر آيه.