شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٤٩ - الف - تدبر(انديشيدن)

١٣٠٦. تحف العقول‌- به نقل از كميل بن زياد-: از امير مؤمنان عليه السلام پرسيدم: پايه‌هاى اسلام چيستند؟

فرمود: «پايه‌هاى اسلام، هفت تايند ...» تا آن كه فرمود: «و سوم، تلاوت قرآن، آن گونه كه بايسته است».[١]

١٣٠٧. امام حسن عليه السلام‌: كسانى كه پيش از شما بودند، قرآن را پيام‌هايى از جانب پروردگارشان مى‌دانستند. از اين رو، شب‌ها در آنها مى‌انديشيدند و روزها آنها را به كار مى‌بستند.

١٣٠٨. امام زين العابدين عليه السلام‌: آيه‌هاى قرآن، گنجينه‌هايى هستند. هر گاه كه درِ گنجينه‌اى گشوده شد، شايسته است كه به آنچه در آن است، بنگرى.

١٣٠٩. امام صادق عليه السلام‌- از دعاى ايشان، هنگامى كه قرآن را در دست راست خويش مى‌گرفت و پيش از آن كه شروع به خواندن كند-: به نام خدا. بار خدايا! من گواهى مى‌دهم كه اين، كتاب توست كه از جانب تو بر فرستاده‌ات محمّد بن عبد اللَّه صلى الله عليه و آله نازل شده است، و كتاب توست كه از زبان پيامبرت بازگو شده است ....

بار خدايا! پس نگاه كردن من به آن را عبادت، و خواندنم را [توأم با] انديشيدن، و انديشيدنم [در آن‌] را همراه با درس آموختن، قرار ده و مرا از كسانى قرار ده كه از اندرزهاى روشن تو در آن، پند مى‌گيرند و از نافرمانى تو دورى مى‌كنند، و هنگامى كه كتاب تو را مى‌خوانم، بر دل و بر گوشم مُهر مزن و بر ديده‌ام پرده ميفكن و قرائتم را قرائتى بدون تدبّر قرار مده؛ بلكه مرا چنان قرار ده كه در آيات و احكام آن، تدبّر كنم و به قوانين دينت چنگ زنم، و نگاه كردنم به قرآن را غفلت‌آميز، و خواندنم را خواندنى شتاب‌زده قرار مده، كه تو رئوف و مهربانى.

١٣١٠. عيون أخبار الرضا عليه السلام‌- به نقل از ابراهيم بن عبّاس-: هرگز نديدم كه از امام رضا عليه السلام‌

[١]. يعنى: با ترتيل و تدبّر و رعايت ديگر شرايط تلاوت.