شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣١١ - و - اعراب دادن و درست خواندن

١٢٤٤. امام صادق عليه السلام: قرآن را با اعراب بخوان؛ چرا كه آن، عربى است.[١]

١٢٤٥. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌: هر گاه شخص قرآن بخواند و غلط و يا با اعرابِ اشتباه بخواند يا غير عرب باشد [و تلفّظ غير عربى داشته باشد]، فرشته [قرائتش را] آن گونه مى‌نويسد كه نازل شده است.

١٢٤٦. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌: فرشته‌اى بر قرآن، گماشته شده است. پس هر كس آن را بخواند، فصيح باشد يا غير فصيح، آن فرشته، قرائت او را به صورت درست و اصلاح شده، بالا مى‌برد.

١٢٤٧. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌: همانا مرد غير عرب از امّت من، قرآن را با زبانى عَجَمى‌[٢] مى‌خواند و فرشتگان، آن را به زبان عربى [صحيح‌]، بالا مى‌برند.

١٢٤٨. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌: قرآن را به زبان عربىِ آن بياموزيد و از همزه دادن در آن بپرهيزيد.[٣]

١٢٤٩. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌: همزه دادن، افزودن به قرآن است.

١٢٥٠. تاريخ بغداد- به نقل از عبد اللَّه-: مُعاذ، نزد پيامبر خدا صلى الله عليه و آله قرآن خواند و همزه داد.

پيامبر صلى الله عليه و آله به او فرمود: «اى مُعاذ! قرآن را بدون همزه دادن بخوان».

١٢٥١. امام صادق عليه السلام‌: همزه دادن، افزودن در قرآن است، بجز همزه اصلى، مانند اين سخن خداوند: «أَلَّا يَسْجُدُوا لِلَّهِ الَّذِي يُخْرِجُ الْخَبْ‌ءَ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ» و مانند اين سخن خداوند: «وَ إِذْ قَتَلْتُمْ نَفْساً فَادَّارَأْتُمْ».

[١]. گفته شده: يعنى آن را با لحن‌هاى عرب بخوانيد؛ يعنى زيبايى‌هاى قرائت مانند تفخيم و ترقيق و ادغام و مانند اينها را در آن به كار گيريد.

[٢]. يعنى با زبان غير عربى يا با عربى شكسته و بدون رعايت اعراب درست و بدون تجويد و محسّنات‌قرائت.

[٣]. قريش در گفتارشان، بجز همزه‌هايى كه در ريشه فعل بود( همزه‌هاى اصلى)، همزه ديگرى نداشتند.