صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٥٤٠ - امانت بودن اسلام در دست ملت

قبول كرديم، بى‌دليل قبول نكرديم. و ما انبيا را با دليل قبول كرديم، بى‌دليل قبول نمى‌كنيم. ما كسانى كه خيانتكارند با شواهد آنها را خائن مى‌دانيم. كسانى كه به اين ملت اذيت كردند و اين ملت را جور [١] كردند شاهدش همان بود كه مى‌ديديد. ولى يك نفر آدم، هر كس مى‌خواهد باشد، يك زارع باشد، يك كاسب باشد، يك بازارى باشد، يك ادارى باشد، اگر به ما گفتند اين فلان است بايد دليل اقامه كند. بايد توجه داشت كه مبادا خداى نخواسته بخواهند حكومت اينجا را و مملكت ما را بگويند؛ نه عُرْضه حكومت كردن دارند و نه عُرْضه اينكه دادگسترى را اصلاح كنند دارند و نه عُرْضه اينكه مجلس را اداره كنند دارند. اين مسائل مصيبت بار است و اشخاص توجه ندارند. و غالباً هم آن اشخاصى كه اين حرفها را مى‌زنند غرضمندند يا گول خورده‌اند.

امانت بودن اسلام در دست ملت‌

برادرهاى من! خواهرهاى من! توجه بكنيد كه مسئوليت داريم امروز، مسئوليت‌هاى بزرگ داريم ما. اگر اين نهضتى كه تا اينجا رسيده و اين انقلابى كه تا اينجا رسيده است و يك جمهورى اسلامى در مملكت ما تحقق پيدا كرده است، اگر اين از دست ما برود همه ما مسئوليم. اگر قلمهايى كه در روزنامه‌ها به ضد هم چيز مى‌نويسند كمك كنند براى از بين رفتن جمهورى، همه مسئولند ما مسئوليم. و ما اسلام، امانت است پيشِمان. احكام اسلام امانت است پيشِمان. و نبايد با سر قلمها خيانت كنيم بر اين امانت. و نبايد با زبانها خيانت كنيم به اين امانت. و نبايد با قلمها و قدمها به اين امانت بخواهيد خيانت كنيم. اگر بخواهيد كشورتان مستقل باشد، اگر بخواهيد كشورتان روى پاى خودش بايستد و بخواهيد آزاد باشيد، بايد از اين طور مناقشات دست برداريد. و همه نظر حَسَن بكنيد. و برادروار همه با هم كمك بكنيد تا اين كشور به مقصد خودش برسد.

و السلام عليكم و رحمة اللَّه و بركاته.

[١] جور: ظلم، ستم.