را ما بايد مطمئن باشيم كه اين منحرف نمى‌كند بچه‌هاى ما را. نمى‌توانيم ساده دلى به خرج بدهيم كه خوب، حالا اين آدم، اسلام گفته قبول كنيد شما، ما هم قبول كرديم. اما اسلام نفرموده حالا كه قبول كرديد مقدّرات خودتان را دست اين هم بدهيد.

ديگر اين را اسلام نفرموده. اسلام فرموده قبول كنيد كه تو مسلمان و ترتيب آثار هم بدهيد. اما مقدّرات يك مملكتى را ما بخواهيم دست يك كسى بدهيم كه كمونيست بوده، حالا هم مى‌گويد من آدم خوبى هستم و ترتيب آثارش را هم ما مى‌دهيم، اما نمى‌توانيم مقدّرات مملكتمان دستش بدهيم. نمى‌توانيم مجله‌نويسى اگر بخواهد بكند، او را آزاد بگذاريم كه هر چه دلش مى‌خواهد بنويسد. يك وقتى مى‌بينيد چه از كار در مى‌آيد. شما هم نمى‌توانيد در مجله‌اى كه داريد و افراد را مى‌خواهيد انتخاب كنيد، يك اشخاصى كه سابقه‌شان انحراف بوده است، آن منحرف را حالا بگوييد كه نه، ديگر حالا خوب شده است و آدم مسلمانى است و اينها. و وارد كنيد در روزنامه‌تان. خيلى خوب است براى خودش، ما هم نمى‌گوييم بد است. الآن توبه كرده، خوب است، اما نمى‌توانيم ديگر همچو مطلبى را كه در ترتيب يك ملتى در سرنوشت يك ملتى دخالت دارد، اين را به دست او بدهيم. اين از مسائل مهمى است كه در همه جا بايد اين انجام بگيرد. اين معنا كه خير، ما بايد همه اشخاصى كه آمده‌اند مى‌گويند كه ما خوب هستيم اينها بايد واردشان كنيم. منتها در همه جايى كه سرنوشت ملت را هم به دستشان بدهيم؛ اين حرف، ساده‌انديشى است، و توجه به مسائل نداشتن است. در هر صورت من اميدوارم كه كتابهاى شما، مجلّه شما، همه اينها خوب باشد. و اين مسائل هم مورد توجه باشد در افرادى كه سابقاً هستند پيش شما. در افرادى كه بعدها مى‌خواهند در اين مجله و در فعاليت دخالت داشته باشند. مسئله عربى اگر هست، اشخاص عرب متعهد اوّلًا باشند، ثانياً داده بشود باز نگاه بكند به اينكه چه بوده در اين. ممكن است يك نفر آدم هم، خيلى هم خوب آدمى باشد و متعهد باشد، لكن اشتباه داشته باشد. اشتباه براى خودش چيزى نيست. اما اشتباه براى يك ملت، يك وقتى صدمه مى‌زند به يك ملتى. اگر يك اشتباهى مثلًا فرض كنيد