عظمت انسان به اخلاق و رفتار و كردار انسان است، نه به اينكه اتومبيلش سيستم كذا باشد، نه به اينكه گارد داشته باشد نه به اينكه خَدَمه داشته باشد. اينها عظمت انسان نيست، اينها انسان را منحط مى‌كند از آن مقامى كه دارد.

صدور انقلاب با عمل و اخلاق‌

شما آقايان كه در سفارتخانه‌ها هستيد موظفيد عقلًا و شرعاً به اينكه هر چه ساده‌تر، سفارتخانه هاتان هر چه ساده‌تر باشد. و كيفيت معاشرتتان با آن اشخاصى كه كارمند هستند در آنجا و به اصطلاح شما زيردست گفته مى‌شوند، برادرانه باشد. و در عين حالى كه آنها از شما بپذيرند مطالبى كه مى‌گوييد، لكن برادرانه بايد باشد. و همين طور وضع مهمانيهايتان، وضع گذران خودتان، وضع كسانى كه در آنجا كار مى‌كنند، آنها بايد متحول بشود به يك وضع اسلامى كه هر كس مى‌آيد در آنجا اسلام را در آنجا عملًا ببيند. ما هر چه فرياد بزنيم كه ما اسلامى هستيم و جمهورى اسلامى هستيم، لكن وقتى ببينند ما را كه در عمل، غير او هستيم، از ما ديگر باور نمى‌كنند. وقتى مى‌توانند باور كنند از ما كه مايى كه مى‌گوييم جمهورى اسلامى هستيم، عملمان هم آن طور باشد. عمل طاغوتى نباشد. و قول، قول اسلامى، عمل اسلامى باشد و خود رفتار، اسلامى باشد.

گفتار اسلامى باشد تا صادر بشود اين جمهورى اسلامى در ساير كشورها. صدور با سر نيزه، صدور نيست. صدور با زور، صدور نيست. صدور آن وقتى است كه اسلام، حقايق اسلام، اخلاق اسلامى، اخلاق انسانى در اينجاها رشد پيدا بكند. و شما موظف به اين معنا هستيد، و بايد اين كار را انجام بدهيد كه هم در عمل و هم در نوشته‌هايى كه در آنجا منتشر مى‌كنيد، بايد بكنيد و مجله داشته باشيد و آن مجله يك مجله‌اى باشد كه هم در عكسهايى كه در آن هست، و هم در مسائلى كه در آنجا طرح مى‌شود همه‌اش موافق باشد با جمهورى اسلامى تا به واسطه تبليغات، اسلام نفوذ كند در آنجا، و اين را بدانيد كه اگر شما تبليغات بكنيد و همين طور دانشجوهاى عزيز ما در آنجا كوشش كنند در اينكه در هر جا كه هستند با هر طايفه‌اى كه برخورد مى‌كنند مسائل ايران را، مسائل اسلامى‌