من آن توصيه‌اى را كه مى‌كنم بر همه ملت اولًا و بر قواى مسلَّح ثانياً اين است كه توجه بكنند كه آن وحدت از دست نرود. و آن توجه به خدا، توجه به قدرت مطلق از دست شما- ان شاء اللَّه- نرود. شما گمان نكنيد كه ما الآن تمام مقاصدمان حاصل است و ديگر احتياج به اين مسائل نداريم و برويم سراغ زندگيمان، يك زندگى پست حيوانى. ما الآن در بين راه هستيم، و بحمد اللَّه پيروزمندانه تا اينجا راه را طى كرديم، و اين ريشه‌هاى فاسدى كه در ايران بود، يكى بعد از ديگرى از بين رفته و خواهد رفت. و شما- ان شاء اللَّه- پيروزمندانه احكام اسلام را در اين مملكت اجرا خواهيد كرد.

لكن مسائلى كه بايد طرح بشود در يك جمعيتى كه از ارتش و از افسرهاى عزيز و از پاسداران و رؤساى پاسدار در اينجا مجتمع‌اند، مسائلى كه اينجا بايد گفته بشود، يك قسم راجع به اين است كه خودشان را بسازند. گمان نكنند كه حالا كه ما آن قدرت بزرگ را از بين برديم و رسيديم به يك قدرت و پيروز شديم بر آن قدرت؛ حالا ما بايد همان طورى كه آن قدرت شيطانى در راه شيطان عَرْضه مى‌شد و عمل مى‌كرد، خداى نخواسته، شماها و ما هم اين طور باشيم.

هدف دشمن؛ ايجاد اختلاف‌

اشخاص بسيار با شماها دشمن هستند از باب اينكه شماهايى كه پاسدار اسلام هستيد و كسانى كه در ارتش و ژاندارمرى و همه جا، دنبال اين است كه اسلام را تحقق بدهد در اين محيط و در اين مملكت، و- ان شاء اللَّه- بعدها هم در جاهاى ديگر، ناچار شياطين، دشمن شما هستند. و آن شياطينى كه دشمن شما هستند، بيكار ننشسته‌اند. دائماً مشغول نقشه هستند. نقشه‌هاى نظامى آن قدرها تأثير ندارد. آن كه تأثير دارد نقشه‌هايى است كه با آن نقشه‌ها شما را از باطن و از داخل پوسيده كنند. و شما را پيش ملت از چشم ملت بيندازند. و پشتيبانى ملت را از شما بردارند. نقشه اين است كه اوّلًا بين خود ارتش تا مى‌توانند اختلاف ايجاد كنند. تا مى‌توانند بين سران ارتش، اگر توانستند بين سران و پايينترها، تا آخر، هر جا توانستند اختلاف ايجاد كنند. و بين ارتش و سپاه پاسداران‌